Let op! JIJ&Overijssel wordt begin 2020 compleet vernieuwd; dit heeft voor alle gebruikers gevolgen. Lees meer

Gallery

De marathon van Haaksbergen

Het geheim van het Twentse water

Redactie
De provincie Overijssel stimuleert tot 2020 grote schaatsevenementen, zoals de Overijsselse Merentocht en de eerste marathon op natuurijs. De strijd om die marathon wordt de afgelopen jaren steeds vaker gewonnen door de Haaksbergse schaats- en skeelerclub IJSCH, waar een enthousiaste ploeg vrijwilligers met vernuftige technieken het ijs laat groeien. En in De Kop van Overijssel dromen ze al jaren van een Overijssels antwoord op de beroemde Friese Elfstedentocht; de Overijsselse Merentocht, langs de rietkragen over bijna 200 kilometer. Want hoewel de winters de afgelopen jaren niet al te streng waren, zouden we de komende maanden zo maar eens op de schaats kunnen staan. Per slot van rekening; het kán vriezen!

Het was in 2007 dat de KNSB toestemming gaf om de eerste natuurijsmarathon van dat seizoen te houden op de schaatsbaan in Haaksbergen. ‘We zijn ons kapot geschrokken,’ lacht voorzitter Henk Dijksterhuis van de ijs- en skeelerclub Haaksbergen IJSCH nog om die plotselinge toezegging. Collega en ijsmeester van het eerste uur Tonnie Lenderink weet nog wel wat hij tijdens die eerste marathon dacht. ‘Als het altijd zo gaat, hou ik er een maagzweer aan over.’ 

Van die stresstoestanden is nu niets meer over. De tienkoppige werkgroep die het ijsspektakel moet voorbereiden werkt inmiddels als een geoliede machine en is eigenlijk het hele jaar door bezig met de ‘mocht het gaan vriezen’-optie. Maar de eerste keer was het dus wel een verrassing, aldus voorzitter Dijksterhuis. ‘IJSCH is als fusieclub ontstaan in 2004. We hadden een prachtige baan maar daar moesten we wat meer bekendheid aan geven. Toen zei iemand; laten we proberen hier de eerste marathon op natuurijs te organiseren, dan weet iedereen van deze baan.’

Compleet ijsstadion

Dat is inmiddels al weer zeven marathons geleden, en de Haaksberger schaatsclub heeft onderhand een goede naam onder de rijders. In september worden de draaiboeken weer doorgenomen met de KNSB. Niet lang daarna wordt de skeelerbaan onder water gezet in afwachting van de eerste vorst. Als de ijskorst dan opkomt, begint de schaatskoorts bij de club wat te stijgen erkent de voorzitter. ‘Dan komt de wedstrijdleider ’s morgens boren, om te kijken of de vereiste drie centimeter ijs er is. Als wij die als eerste hebben, kan het zijn dat we die marathon de volgende dag al mogen organiseren. Of soms zelfs nog diezelfde dag.’

Als dat groene licht er is, komt de hele machine rondom IJSCH in beweging. Alle leden van de werkgroep krijgen een handvol vrijwilligers onder zich, waarmee de marathon kan worden voorbereid. En de lokale leveranciers worden gebeld, voor zover nodig, want na zeven keer een marathon te hebben georganiseerd weet zo ongeveer compleet Haaksbergen precies wat er moet gebeuren. ‘We zetten hier eigenlijk in één of twee dagen een compleet ijsstadion neer,’ vat voorzitter Dijksterhuis de gang van zaken samen. ‘Soms bel je leveranciers op met een bestelling, en dan hoor je: komt goed hoor, het spul staat al in de vrachtwagen!’

Schaduwdoeken

Het lokale bedrijfsleven weet IJSCH inmiddels sowieso goed te vinden. Toen de vereniging een jaar geleden met het idee kwam om het ijs beter te laten groeien dankzij gesponsorde schaduwdoeken, kwam de sponsorman vaak tevreden terug naar de baan. ‘Alle bedrijven zeiden; dat is leuk, daar doen we aan mee,’ weet de voorzitter. Het geheim van het ijs? Dat is er niet. IJsmeester Tonnie Lenderink geeft graag openheid van zaken. ‘Misschien is het ‘t Twentse water..’ De doelstelling om de Haaksberger schaats- en skeelerbaan wat meer bekendheid te geven is inmiddels ruimschoots gehaald, zegt IJSCH-voorzitter Henk Dijksterhuis. ‘Als je nu ergens vertelt dat je uit Haaksbergen komt, is de eerste reactie vaak; ah, Haaksbergen – van de eerste marathon op natuurijs toch?’.


Steenwijkerland