Overijssel toont talent!

Overijssel toont talent!

Digitale Toonzaal Amateurkunstenaars opgelet!

De ruim 450.000 amateurkunstenaars in Overijssel zijn belangrijk voor onze dynamische, aantrekkelijke en sociale provincie. Ze steken samen veel energie in vernieuwing, verwondering en vermaak binnen onze dorpen en steden.


Meer info

totaal 30

Schrijf verhaal
  • "Onze club is net familie"

    840

    Didy Leijzer (70) uit Almelo schildert al 28 jaar.

    "Onze club is net familie"

    "Ik schilder het liefst landschappen met water. Dat is ook niet zo gek, want mijn man en ik hebben altijd bootjes gehad. We gaan meestal naar Denemarken op vakantie. Dan gaat de boot altijd mee op de aanhanger. Het meest inspirerende plekje om te schilderen vind ik het noordelijkste puntje van Denemarken, daar waar de Noordzee en de Oostzee elkaar ontmoeten. In de negentiende eeuw hebben daar veel beroemde schilders gezeten vanwege het mooie licht."Kon ik dat maar!"Eind jaren tachtig zat ik bij de boetseerclub. Vanuit ons leslokaal keek ik uit op de schildercursus. Ik ging regelmatig even bij ze kijken en dacht dan: ik wou dat ik dat kon! Uiteindelijk ben ik 25 jaar geleden toch op schilderles gegaan, eerst bij Kreatief centrum en later bij De Peinturisten in Almelo. Ik begon met aquarel en pastelkrijt, maar ik kwam er vrij snel achter dat mijn voorkeur uitgaat naar olieverf."Rondje langs schilderijen"Ik schilder niet alleen bij De Peinturisten, maar ben ook secretaris en penningmeester. Het is een gezellige groep van ongeveer twintig amateurschilders. Sinds het overlijden van onze gewaardeerde docent en oprichter meneer Van den Noort helpen we elkaar. Aan het einde van de les maken we met z'n allen een rondje langs de schilderijen en geven we elkaar tips. Tot nu toe werkt dat prima, maar we zouden het leuk vinden om een nieuwe docent te krijgen. Helaas is dat door beperkte financiën moeilijk."Op schoolreisje"Onze club is net familie. Elk jaar gaan we met z'n allen op 'schoolreisje', zo noemen we dat gekscherend! Binnenkort mogen we weer. We gaan eerst langs bij kunstenaar Roman Reisinger in Gorssel. Hij exposeert aan huis en leidt ons niet alleen rond, maar geeft ook uitleg over technieken. Dat wordt vast erg leerzaam! Daarna gaan we lekker lunchen. We sluiten af met een bezoek…

  • "Om mooie dingen te kunnen zien, moet je er wel even de tijd voor nemen én nieuwsgierig zijn.”

    150

    Nico Heckers (76) is stadsgids in Deventer en schilder.

    "Om mooie dingen te kunnen zien, moet je er wel even de tijd voor nemen én nieuwsgierig zijn.”

    Stadsgids Nico houdt van kunst. Van mooie dingen. Daar wordt je leven, volgens hem, een stuk rijker van: “Maar om mooie dingen te kunnen zien, moet je er wel even de tijd voor nemen én nieuwsgierig zijn.” Niet alleen wil hij het laten zien, als schilder wil hij zelf ook mooie dingen creëren.Al twintig jaar promoot Nico enthousiast Deventer met zijn stadswandelingen. Hij wil laten zien dat Deventer niet zomaar een provinciaals stadje is, maar dat het van alles heeft dat we nog niet kennen. Daarom laat hij ook details zien. Dat is wel een kenmerk van zijn wandelingen: “Ik wil mensen meegeven dat je naast gewone dingen, ook goed moet kijken om je heen. Een op het oog onbeduidend reliëfje, een eigenaardige straatnaam of een opmerkelijke voordeur. Allemaal kleine dingen waar je normaal aan voorbij loopt, maar die wel ongemerkt het verschil maken.”Geboren en opgegroeid in Maastricht, wilde Nico naar de Kunstacademie. Toen heette het nog de kunst- nijverheidsschool. Maar dat zagen zijn ouders toch anders. En in die tijd, in de jaren vijftig, luisterde je nog naar je ouders, vertelt Nico glimlachend. Ze wilden dat hij ambtenaar werd. Zo zou hij een pensioen krijgen en dus een zeker en stabiel bestaan. Na zijn militaire dienst bleef hij om die reden werken bij de krijgsmacht als docent.Schilderen is hij altijd “passief” blijven doen. Na zijn pensioen pakte hij zijn passie weer op. Het voelde weer net zoals vroeger. Maar waar hij toen realistisch schilderde, werd zijn werk steeds kleurrijker en expressiever. Beeldend kunstenaar John Ligtenberg, leerde Nico om meer zijn innerlijk te laten zien en buiten de verwachte normen te werken. Ongeveer 2 tot 3 keer in de week gaat Nico naar het DAK, een vereniging voor amateurkunstenaars. Dan gaat hij met vrienden schilderen. Samen met hen heeft hij…

  • “Ik vind het leuk om me te verkleden. Ik kan dan mezelf zijn.”

    33

    Bjorn Commendeur (20) uit Deventer werkt bij dagbesteding Het Groene Erf in Schalkhaar en speelt graag toneel.

    “Ik vind het leuk om me te verkleden. Ik kan dan mezelf zijn.”

    Lion King, Sister Act, Ciske de Rat, Moeder ik wil bij de Revue, Mary Poppins, Jozef. Zomaar een greep uit de eindeloze reeks musicals die Bjorn heeft gezien. Het Circustheater in Scheveningen is zijn favoriet, want dat maakt indruk. Het is een heel chique theater. Met een rode loper die is uitgerold en portiers in pakken die de deur voor hem openhouden. Maar de gepersifleerde sprookjes van het RO-theater is voor hem ook een heuse beleving. De Gelaarsde Poes, de Zere Neus van Bergerac en Woef-side story. Hij heeft ze allemaal gezien. Samen met zijn familie en buren. En dat is heel gezellig, vindt hij.Sinds november 2017 woont hij zelfstandig bij een kleinschalige begeleide woonvorm in Schalkhaar. Bij de woonvorm hoort ook een dagbesteding. Daar werkt hij bij het Groene Erf. Daar hakken ze haardhout en worden planten gekweekt. Bij de Kleurmeesters maakt hij kleurrijke creaties. Hij vindt het fijn om er te wonen. Zijn nieuwe kamer ademt theater. Overal aan de muren hangen foto’s van hem met bekende musicalsterren. De gordijnen in de kamer zijn zwaar bordeaux-grijs en hangen er bij als toneelgordijnen. Onder zijn bed ligt een verkleedkist. Na elke musicalvoorstelling wordt een CD gekocht. Eenmaal terug in zijn kamer begint zijn eigen voorstelling. Dan gaat de kist open en gaat hij zich verkleden, zet de CD op en speelt de musical na en zingt alle liedjes mee: “Ik vind het leuk om me te verkleden. Ik kan dan mezelf zijn.” In principe speelt hij voor zichzelf, maar hij vindt het ook niet erg als er mensen kijken. Inmiddels kent hij alle namen van de musicalsterren, de rollen die ze hebben gespeeld en kan alle liedjes inmiddels wel dromen. Bjorn is een waar verborgen musical expert.Zelf is hij begonnen met spelen op zijn veertiende. En sinds 2014 speelt…

  • "Ik zie mezelf als twee Evelienen. Eentje die eigenlijk te verlegen is om in de schijnwerpers te staan en eentje die heel graag wil laten horen wat ze heeft geschreven."

    27

    Evelien Schotpoort (35) uit Deventer is basisschoolleerkracht en singer-songwriter.

    "Ik zie mezelf als twee Evelienen. Eentje die eigenlijk te verlegen is om in de schijnwerpers te staan en eentje…

    Op het moment dat Evelien kon schrijven, begon ze al verhaaltjes te maken: zowel fantasievolle sprookjes als verhalen over doodgewone kinderen van haar eigen leeftijd. Op haar negende schreef ze haar eerste liedje, Ik sta op knappen, verwijzend naar de voor haar noodzakelijke behoefte om naar de wc te moeten:“Schrijven zat er altijd al in bij mij. Ik hou verschrikkelijk van taal. Ik hou ervan om ermee bezig zijn, op elke manier.” Nu staat ze zelf als juf dagelijks voor groep vier. En als het aan haar ligt doet ze dit voor de rest van haar leven. Het is een pittige baan, maar ze geniet enorm van haar droombaan, zoals ze het zelf noemt. Daarom is ze ook na schooltijd nog tot laat in de klas te vinden. Het is voor haar eigenlijk nooit af. Maar als ze thuis komt laat ze het helemaal los: ”Schrijven en gitaarspelen werken dan heel erg ontspannend. Als ik mijn gitaar pak leg ik hem echt uren niet weg. Eigenlijk doe ik het te weinig. Want als ik het doe, werkt het super ontspannend. Het is heerlijk.“Haar liedjes zijn altijd persoonlijk: “Ik schrijf alleen maar over wat ik heb meegemaakt in mijn leven. Gevoelige dingen over gebroken relaties, maar ook over hoe klunzig ik ben. Ik verwerk op die manier soms ook emotionele gebeurtenissen.Ze wil haar persoonlijke liedjes ook graag delen met het publiek. Dan is ze wel even in tweestrijd: "Ik vind het echt leuk om op te treden. Ik ben natuurlijk wel heel trots op wat ik maak en dat wil ik ook laten horen. Maar ik kan misselijk worden van de zenuwen. Ik zie mezelf als twee Evelienen. Eentje die eigenlijk te verlegen is om in de schijnwerpers te staan en eentje die heel graag wil laten horen wat ze heeft geschreven. Ik werk…

  • "Het is de meest heerlijke hobby die er is!"

    14

    Adriënne van Weeghel (29) is lid van de Enschedese musicalvereniging Music All.

    "Het is de meest heerlijke hobby die er is!"

    De liefde voor zingen zat er bij Adriënne van Weeghel al vroeg in. Ze begon op zevenjarige leeftijd in een kinder- en jeugdkoor. Toen woonde ze nog in Groningen, waar haar ouders bij de operette-vereniging zaten. Dat Adriënne op haar zeventiende dus wel graag wat meer wilde dan alleen zingen kwam eigenlijk niet als verrassing. Na een verhuizing naar Enschede kwam ze terecht bij musicalvereniging Music All. "Nu mag ik elke week zingen bij een geweldige groep mensen met passie voor theater. Het is de meest heerlijke hobby die er is!"Het enthousiasme voor haar vereniging straalt van de 29-jarige lerares af. Niet zo gek, als je bedenkt dat de amateurzangeres letterlijk groeide bij Music All. Ze hield er door het intensieve productieproces hechte vriendschappen aan over en draagt inmiddels haar steentje bij in de Artistieke Commissie. "Ik help mee met het uitzoeken van nieuwe producties en zangstukken. Zo zorgen we ervoor dat de productie ook echt op het podium komt. Kleding, decor, marketing: we doen het dus allemaal zelf!"Die tweejaarlijkse producties van Music All zijn altijd kwalitatief hoogstaand. Niet voor niets worden ze meestal uitgevoerd op een groot podium. Inmiddels durft Adriënne ook auditie te doen voor grotere rollen. Zo speelt ze in de nieuwste productie Little Shop of Horrors de rol van Chiffon. "Een rol waarbij ik toneel speel en héél véél mag zingen. In een trio en soms ook alleen." Trots is ze op alles wat ze de afgelopen jaren bij Music All heeft geleerd, waardoor ze deze rol zelfverzekerd gaat spelen.Heeft Adriënne zin in de WAK? Zeker! Music All heeft al vaker meegedaan aan de WAK. Het is vooral goed voor naamsbekendheid, om leden te werven en reclame te maken voor de nieuwe productie. Dat gaat de musicalgroep dus ook doen tijdens de Big WAK Night op…

  • "Onze gedrevenheid om te schilderen bindt ons!"

    12

    Gerrit van der Hoeven (66) is sinds vijf jaar lid van Schildergroep Heeren van het Ongebonden Collectief in Enschede.

    "Onze gedrevenheid om te schilderen bindt ons!"

    Gerrit van der Hoeven weet het nog precies. Het was zaterdag 13 november 2004, hij deed een introductiecursus schilderen en tekenen bij Mia van Jeveren en ineens viel het kwartje. Wat een voldoening gaf dat schilderen! En vanaf dat moment is de 66-jarige pensionaris er niet meer mee gestopt. Vijf jaar geleden werd de schildergroep Heeren van het Ongebonden Collectief opgericht. Gerrit is één van de vier leden.Schilders die gezamenlijk optrekken: je ziet het vaak. Terwijl schilderen toch een individuele bezigheid is. Gerrit benoemt enthousiast de voordelen. "Je vindt gemakkelijker atelierruimte, een goede coach en mogelijkheden om te exposeren. En je kunt de ups en downs van het proces van 'iets maken met verf' met elkaar delen." Dat sociale aspect is bij de Heeren van het Ongebonden Collectief erg belangrijk. Onder het genot van een kopje koffie even bijpraten over de eigen levens, de wereld en natuurlijk het schilderproces. Want vier schilders zien meer dan één en er kan allerlei moois ontstaan ook als je een ander eens naar je werk laat kijken.Hoewel het gevoel van verbondenheid belangrijk is voor deze schildergroep, verschillen de vier heren vooral van elkaar. Dat leidde dan ook tot de naam Heeren van het Ongebonden Collectief. Ze zijn ongebonden, want houden er geen gezamenlijke visie op na en werken niet met gezamenlijke thema's. Toch noemen ze zichzelf een collectief. "Onze gedrevenheid om te schilderen bindt ons. Bijna toevallig bijeen gekomen, en een prima match."Voor drie van de vier heren is dit de eerste keer dat ze meedoen aan de WAK. Alleen Jan Schaart heeft al eens eerder meegedaan. In 2018 stellen de Heeren van het Ongebonden Collectief hun uiteenlopende schilderwerken tentoon bij Prismare. Ze willen graag gezien en gewaardeerd worden in een bredere kring. Gerrit hoopt dat de WAK hen dit gaat opleveren, maar vindt…

  • "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    5

    Saskia Schurink (45) zingt sinds twee jaar in het Haaksbergense dameskoor Etcetera

    "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    "Ik zing graag onder de douche. Het liefst blèr ik Heaven van Brian Adams of Halleluja van Leonard Cohen. Ik krijg wel eens commentaar van de buren; of ik niet eens een ander liedje kan zingen! Mijn dochter en zoon worden er ook wel eens gek van, dus ik probeer mijn mond te houden als zij in de buurt zijn!"Eerst wat borreltjes"Ik heb altijd graag gezongen. Op de trouwerij van mijn zus zong ik het countrynummer Blanket on the ground van Billie Jo Spears met de band mee. Er moesten eerst wel een paar borreltjes in voor ik dat durfde! Het was eigenlijk bedoeld als pesterijtje, omdat mijn zus niet van countrymuziek houdt. Maar uiteindelijk vond iedereen het hartstikke leuk!"Stiekem toelatingsexamen doen"Als kind wilde ik graag op gitaarles. Op mijn dertiende deed ik stiekem mee aan een toelatingstest voor de muziekschool. Je moest een liedje zingen om te laten horen of je voldoende muzikaal was. Ik zong My Bonnie lies over the ocean en mocht op les komen. Helaas is het er toen niet van gekomen om op les te gaan. Sindsdien heeft het altijd gekriebeld om ooit eens bij een koor te gaan, maar lange tijd durfde ik dat niet."Dameskoor Etcetera"Toen ik twee jaar geleden van Enschede naar Haaksbergen verhuisde, heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb me aangemeld bij dameskoor Etcetera en heb daar nog geen moment spijt van gehad! Ik dacht altijd dat je supergoed moest kunnen zingen en noten moest kunnen lezen, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Had ik het maar veel eerder gedaan, denk ik vaak!"In een deuk"Het is meer dan alleen samen liedjes zingen, het is ook supergezellig met onze groep. We liggen bijvoorbeeld regelmatig in een deuk als iemand een verkeerd stukje zingt! We hebben een heel breed repertoire, van…

  • "Ik zie veel meer dan vroeger"

    3

    Nienke Runneboom (55) uit Wierden fotografeert sinds tien jaar graag alles wat ze om zich heen ziet

    "Ik zie veel meer dan vroeger"

    "Overal waar ik kijk, zie ik mooie plaatjes. Mijn vriend moet regelmatig op me wachten omdat ik iets zie wat ik per se op de foto moet zetten. Tegenwoordig zegt hij: "We gaan samen weg, maar dan moet je wel je camera thuislaten!" Gelukkig heb ik dan altijd nog mijn telefoon bij me. Want als ik echt een mooi beeld zie, dan móet ik die foto wel maken. Als ik dat niet doe, dan kan het zomaar zijn dat het de hele dag nog door mijn hoofd spookt. Shit, denk ik dan, dat beeld had zo mooi bij die serie gepast!"Foto's voor vader"In 2008 werd mijn vader ziek. Zes weken voor zijn overlijden kregen we bericht dat hij er niet meer lang zou zijn. In die weken heb ik voor hem een afscheidsboek gemaakt. Ik heb al zijn familie en vrienden gevraagd om een laatste groet voor hem te schrijven. Voor de teksten zonder beeld ben ik op pad gegaan om een passende foto te maken. Toen mijn broer door het boek heen bladerde, vroeg hij me hoe ik aan die mooie foto's kwam. Zelf gemaakt, vertelde ik. Hij vond ze prachtig en raadde me aan om vaker te fotograferen. Ik volgde zijn advies op en kocht een Lumix compactcamera."Hart bij portretten"In de eerste jaren zette ik werkelijk alles op de foto waar mijn oog op viel. Van lammetjes tot bloeiende bloemetjes. Het was heel gek; ik zag ineens van alles wat ik daarvoor nooit had gezien. Maar ik ontdekte al snel dat mijn hart bij portretfotografie ligt. Ik wil iemand zo vastleggen dat zijn mooie eigenschappen naar voren komen. Meestal fotografeer ik buiten. Dan neem ik iemand mee naar een mooie achtergrond die goed bij die persoon past. Nu bijvoorbeeld, met die beginnende bloesems aan de bomen, prachtig!"Twintig saaie…

  • "Gevoel vastleggen in bewegelijke dreamscapes"

    0

    Pieter Leeflang (78), gepensioneerd kapitein en amateurfotograaf, lid van de Deventer Fotokring

    "Gevoel vastleggen in bewegelijke dreamscapes"

    "Ik was negen jaar toen ik van mijn vader een Agfa-Box kreeg; een rechthoekige zwarte doos met een handvat bovenop en een hendeltje aan de zijkant.Met een rolletje van twaalf foto's moest ik zeker een half jaar zien te doen. Ik maakte vooral familieplaatjes en vakantiekiekjes. Die waren meestal bewogen, want mijn handen waren te klein om de camera goed stil tegen mijn borst geklemd te houden."Onbewust vooruitstrevend"Onbewust was ik toen al heel vooruitstrevend. Sinds een aantal jaar heb ik mij namelijk toegelegd op het maken van 'dreamscapes'; geabstraheerde landschappen waarin veel beweging zit. Daarmee ben ik eigenlijk weer terug bij dat jochie dat zijn camera niet stilhield."Selfies zonder mijzelf"Ik probeer nu vooral te vatten wat ik voel, en niet zozeer wat ik zie. Dat was wel eens anders. Als kapitein op de grote vaart maakte ik voornamelijk foto's van de plekken die ik met mijn schip The Happy Buccaneer aandeed. Een soort dagboek in beelden. Of selfies, zonder dat ik er zelf op stond! Ook was ik een tijd gefascineerd door wolkenluchten. Die vielen niet bij iedereen in de smaak. Dan kwam ik pissig thuis van de fotografieclub en zei ik tegen mijn vrouw: ze waren niet zo enthousiast! Nu snap ik het wel: het waren mooie kalenderplaatjes. Technisch gezien niets mis mee, maar bepaald niet spannend."Fotografie als dagtaak"Fotograferen is bijna een dagtaak, nu ik met pensioen ben. Ik ben actief lid van de Deventer Fotokring en maak ook geregeld foto's voor sportverenigingen en culturele organisaties. Ik werk ook samen met Deventer Stadsdichter Wibo Kosters. Ik maak de beelden en hij schrijft daar een gedicht bij en vice versa. We zijn goed team, Wibo en ik. Wat ik ook interessant vind, is ambacht en vakmanschap. Zo heb ik drie jaar lang foto's gemaakt bij kerkorgelbouwer Reijl in Heerde. Eén…

  • "Voor de meeste mannen is het een avond uit!"

    0

    Jeroen de Lange (29), bariton bij mannenkoor Mannenklank Glanerbrug uit Enschede

    "Voor de meeste mannen is het een avond uit!"

    "Ik ga echt niet voor aap staan! Die gedachte weerhield mij er jarenlang van om bij een zangkoor te gaan. Tot ik begin 2014 een flyer met 'Koorzingen voor dummies' zag. Dat is precies mijn niveau, dacht ik! Maar lukt het die mensen wél mij te leren zingen? Twee inspirerende dagen vol leuke workshops in het Wilminktheater trokken mij over de drempel. Nu zing ik al vier jaar als bariton bij mannenkoor Mannenklank Glanerbrug."Met elkaar vooruit!"Ik ben een van de jonkies. Toch fungeer ik een beetje als coach binnen het koor. Dat zit in de aard van het beestje. 'Hoe kan het beter?' Daar heb ik altijd een mening over. Met elkaar vooruit! Dus ben ik nu de nieuwe voorzitter van ons koor. Als we willen dat we er over twintig jaar nog zijn, dan moeten we nu aan de bak. Even een frisse wind erdoorheen. Er moet meer beweging in en we gaan experimenteren met licht, geluid en kleding. Ik heb de oudere garde al een beetje voorbereid. Sommige mannen zitten al vijftig jaar bij een koor en moeten dan ineens gaan bewegen. Als dat lukt, dan is dat ontzettend leuk om te zien! De bereidheid is er, dat is al het halve werk!"Laagdrempelig en gezellig"Dat gevoel dat je direct wordt opgenomen; dat is belangrijk! De sfeer bij ons is laagdrempelig en gezellig. Voor de meeste mannen is het echt een avond uit: samen iets moois creëren, biertje erbij en lekker over FC Twente praten! Maar we delen ook lief en leed en steunen elkaar als het nodig is."Wauw, wat onverwacht!"Wat ons als koor uniek maakt, is de veelzijdigheid aan nummers die we ten gehore brengen. Van byzantijns tot popnummers, van lichtgeestelijke opwekkingsliederen tot iets van The Beatles of Elvis. Als ik het voor het zeggen heb, laten we…

  • "Spelen met karakters"

    0

    Claire Poutsma (53), kunstzinnige duizendpoot (nu tekenen en schilderen) uit Ommen.

    "Spelen met karakters"

    "Fantasie en sfeer zijn bepalend in mijn werk; er zit altijd een dromerig tintje aan. Als kind tekende ik al droomhuizen om in te verdwalen en bouwde ik hutjes op de hei. Ik was erg verlegen en teruggetrokken. Mensen kwamen kijken wat ik had getekend en ik kon er dan over vertellen. Zo kwam ik via mijn kunst in contact met anderen."Draak met kunstgebit"Ik heb jarenlang met keramiek gewerkt. Ik verbande de auto uit de garage om ruimte te maken voor mijn pottenbakkersoven en spuitcabine. Ik kon mijn spullen daar laten liggen zonder dat iemand eraan kwam, heerlijk! Ook met keramiek verbeeldde ik mijn fantasie. Ik maakte bijvoorbeeld een draak met een echt kunstgebit. Die werd direct verkocht bij een atelierroute in Rolde waaraan ik deelnam."Communicatie tussen geloven"Ik mocht mijn draken een keer exposeren in een kerk. Ze wisten van tevoren niet waarmee ik zou komen. Terwijl ik sprak met de voorganger stalde ik mijn beelden uit. Ik merkte dat hij ineens stilviel, maar snapte niet goed waarom. Achteraf bleek dat het drakenbeeld in veel kerken gelijkstaat aan de duivel. Ik kom zelf uit de katholieke kerk, waar draken juist dienen als afschrikking van het kwaad. Uiteindelijk ben ik teruggereden en ben ik het gesprek met de man aangegaan. Ik vind het mooi dat mijn werk op zo'n manier de communicatie tussen geloven op gang brengt."Spelen met perspectief"Uiteindelijk ben ik gestopt met keramiek omdat het werken met de metalen in glazuur slecht is voor je gezondheid. Ik ben overgestapt op tekenen en schilderen. Ik vind het interessant om invulling aan mijn werk te geven door te spelen met perspectief en kleur. Als ik bijvoorbeeld een portret maak van iemand met een dominant karakter, dan zet ik het hoofd heel hoog op het doek, zodat het op je neer kijkt. Door…

  • "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    0

    Henri Grootenhuis 'Cigarbox Henri' (50), gitarist en gitaarmaker uit Dalfsen

    "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    "Ik ben een laatbloeier. Op mijn 27ste begon ik pas met gitaarspelen. Het meeste leerde ik mijzelf aan, via YouTube en boeken. Ik heb veel naar oude blues geluisterd en nagespeeld. Na een jaar of zes oefenen dacht ik: zo, nou snap ik het wel."Gitaar van slaven"Ik ging op zoek naar de geschiedenis van de blues, mijn favoriete muziek. Dan kom je al snel in het Amerika van rond 1900 uit. Op de katoenplantages in de Mississippidelta zochten de slaven naar een goedkope manier om muziek te maken. Ze zetten een bezemsteel in de sigarendoosjes van de katoenbaas en spanden daar een draad overheen. Met de kop van een gebroken wijnfles, een bottleneck, maakten ze simpele loopjes. Zo ontstond de cigar box guitar."Gewoon gaan knutselen"Ik dacht: dat kan ik zelf ook wel. Ik ben gewoon gaan knutselen, en zo ontstond mijn eerste cigar box guitar. Ik heb hem nog steeds, maar ik speel er niet meer op. De gitaren die daarna kwamen, werden namelijk steeds beter. Ik speel bij twee verschillende bands op mijn zelfgemaakte gitaren; The New American Farmers en The Boothill Stompers. Ik heb inmiddels een hele verzameling, maar zes gitaren gebruik ik ook werkelijk om mee op te treden. Naast gitaren maak ik ook versterkertjes en lampen van sigarendoosjes. Daarnaast geef ik thuis en op scholen demo's en workshops cigar box guitar-bouw en geef ik gitaarles."Mooie ontmoetingen"Mijn cigar box guitars hebben me al heel wat mooie ontmoetingen opgeleverd. Zo heb ik een gitaar mogen bouwen voor Bennie Jolink. Ik ben groot fan van Normaal, dus dat was mooi werk. Ook voor Seasick Steve, een Amerikaans cultfiguur die veel op junkinstrumenten speelt, heb ik een gitaar gebouwd. Hij bouwt zelf ook junkgitaren, en neemt wel twintig gitaren tegelijk mee op het podium. Ik heb geprobeerd om al die…

  • "Zelfvertrouwen nodig om buiten te schilderen"

    0

    Jan Paskamp (63), schilder/ aquarellist uit Hengelo. Medeorganisator project RAAM!KUNST

    "Zelfvertrouwen nodig om buiten te schilderen"

    "Het schilderen is me eigenlijk wel met de paplepel ingegeven. Ik ben de derde generatie; mijn vader en opa schilderden beide Twentse landschappen. We hadden thuis een verf- en behangwinkel. De overbodige behangboeken mochten mijn zus en ik gebruiken om in te tekenen. Ik tekende eerst vooral auto's en stripfiguren."Buiten schilderen"Op mijn elfde mocht ik naar portrettekenles. Daar heb ik vijf jaar portretten getekend, tot ik een jaar of zestien was. Toen verplaatste mijn interesse zich meer naar het uitgaan! Op mijn vijfentwintigste pakte ik het tekenen weer op. Ik ging op les bij Willemien Bakkenes. Dit gaf mij het zelfvertrouwen om ook buiten te gaan schilderen. Daarvoor durfde ik dat niet aan. Ik schaamde me als er iemand over mijn schouder mee kwam kijken."Op De Woensdagmorgen"In de loop der jaren heb ik met allerlei groepjes en docenten gewerkt. Inmiddels zit ik alweer zestien jaar bij dezelfde tekenclub, ODW (Op De Woensdagmorgen). In de winter teken ik op de club en thuis aan de keukentafel. Maar eigenlijk ben ik een echte buitenschilder. Dan stap ik op de fiets met een tekenblok en aquarelverf en ga ik heerlijk landschappen schetsen! Thuis werk ik het meestal verder uit in acrylverf."RAAM!KUNST"Het was al een aantal jaar moeilijk om goede expositieruimte te vinden voor het werk van amateurschilders in Hengelo. Samen met een aantal anderen heb ik daarom vorig jaar voor de Week van de Amateurkunst het project RAAM!KUNST opgezet. Daarvoor hebben 54 ondernemers hun etalages ter beschikking gesteld aan 46 amateurkunstenaars. Het was zo'n succes dat we het dit jaar weer gaan doen, maar nu staat het in het teken van het 150 jarig-bestaan van de Stork-fabrieken in Hengelo. Ik ben al druk bezig met de organisatie!"Kunstzinnige familie"Mijn zoon is ook kunstzinnig, eigenlijk nog veel meer dan ik. Hij heeft de Rietveldacademie gedaan.…

  • "Eigen gedicht voordragen voelt als naakt op straat liggen."

    0

    Vincent Corjanus (23), dichter en singer/songwriter uit Kampen

    "Eigen gedicht voordragen voelt als naakt op straat liggen."

    "Het begon allemaal met een dvd van mijn ouders: Frank Boeijen, Live in Antwerpen. Toen ik een jaar of acht was, hoorde ik voor het eerst die prachtige hese stem met die weergaloze muziek en was ik meteen verkocht. Mijn ouders waren daar vrij sceptisch over, ze vonden Frank Boeijen veel te serieus voor zo'n jochie van acht. Maar ik luisterde toen nog helemaal niet naar zijn teksten, die ontdekte ik pas later. Deze man snapt het, dacht ik toen."Naakt op straat"Schrijven is voor mij een zoektocht naar mezelf. Als puber zocht ik naar mijn eigen identiteit. Dan keek ik in de spiegel en dacht ik; wie staat daar eigenlijk? Ik was een wat schuchter ventje en hield de teksten voor mezelf. Je kunt het zien als dagboek, ik moest het van me af schrijven. Ik schreef toen al wel in dichtvorm en bedacht ook al liedjes. Het was allemaal niet zo serieus hoor, het ging vooral over meisjes en pizza! Pas later werden mijn teksten wat diepzinniger. Op mijn zestiende stimuleerde een vriendin me om mijn werk op te sturen naar een uitgeverij. Een paar maanden later stond ik op de boekpresentatie van mijn eerste bundel. Doodeng was dat! Door mijn autobiografische teksten, voelde het een beetje als naakt op straat liggen."Nooit meer wassen"Het leukste vind ik het contact met publiek. Het is bijvoorbeeld geweldig om in Brabant op te treden. Daar zijn ze lekker uitbundig. Na afloop van een optreden willen Brabanders met je op de foto. In Uden kwam er een vrouw van rond de vijftig naar me toe; of ik een handtekening op haar hand wilde zetten. "Die ga ik nooit meer wassen!" zei ze. Bizar was dat!"Zingen voor bruidegoms"Mijn hobby brengt me op verrassende plekken. Zo kreeg ik een paar maanden geleden een mailtje van…

  • "Mooie vriendschap met schildersmaat Ben"

    0

    Joop Hemmelder (80), schilder uit Oldenzaal

    "Mooie vriendschap met schildersmaat Ben"

    "Ik heb jarenlang gewerkt als docent aan de kappersvakschool in Enschede. In het kappersvak kon ik ook mijn creativiteit kwijt, in die zin zijn er wel overeenkomsten met schilderen. Door een burn-out op mijn 53ste raakte ik arbeidsongeschikt. Dat was een erg moeilijke tijd. Toch dacht ik: ze krijgen me niet klein, ik ga tekenen en schilderen! Ik ging een schildercursus volgen in Enschede, Wie is er bang voor rood, wit en blauw? Dat heb ik ruim tien jaar gedaan. Het gaf een goede invulling aan mijn leven."Weinig woorden nodig"In de afgelopen dertig jaar heb veel bekwame schilderdocenten gehad. Vooral met Francois Peters klikte het goed. Hij is inmiddels helaas overleden. Hij was heel introvert, maar een bijzonder goed mens. Hij kon alles zo goed uitleggen en had daarbij maar weinig woorden nodig. Ik heb van hem vooral veel geleerd over kleurgebruik. Ik heb ook al vaak meegedaan aan exposities en kunstmarkten. Dat resulteerde wel in veel waardering en interesse, maar helaas heb in nog niet vaak iets verkocht. Toch geef ik de moed niet op, ik ga gewoon door met schilderen!"Schilderen in stilte"Vijftien jaar geleden ontmoette ik via een schildercursus in Oldenzaal mijn schildermaat Ben. Met hem klikte het goed. Hij heeft een opleiding in tekenen gehad en is me in die zin altijd een stapje voor geweest. Jarenlang kwam hij eens in de week een avond bij me schilderen. Dan kletsten we eerst een half uurtje bij een kopje koffie. Als we waren uitgepraat, gingen we naar mijn ateliertje in de kelder om te schilderen. Dat deden we bijna in volledige stilte, want we zaten dan allebei in onze eigen wereld. Om een uur of elf namen we afscheid en gingen we ieder terug naar onze eigen vrouw."Vrouwelijke naaktfiguren"Sinds twee jaar huur ik samen met Ben een atelier…

  • "Mijn beelden moeten vrolijk kijken!"

    0

    Carin Lucas (64), keramist uit Den Ham

    "Mijn beelden moeten vrolijk kijken!"

    "Toen ik twee jaar geleden met pensioen ging, zocht ik naar een leuke tijdinvulling. Ik kwam de cursus keramiek en boetseren tegen in het Kulturhus De Klaampe in Westerhaar. Als voormalig basisschooljuf heb ik altijd wel iets gehad met kleien en boetseren, dus dat leek me wel wat."Fantasiebeest op boomstam"Eerst moest ik uitvinden wat je allemaal met het materiaal kunt doen en welke technieken er zijn. Daarom heb ik de afgelopen twee jaar veel verschillende dingen gemaakt, waaronder bakjes, bustes, vrouwfiguren en de kop van onze Ridgeback Harley. Mijn eerste grotere project was een geglazuurd fantasiebeest op een boomstam met twee gekke koppen met snavels. Die was wel goed gelukt!"Naar hartenlust uitleven"Mijn man heeft het tuinhuis voor me omgebouwd tot atelierruimte. Daar kan ik me naar hartenlust uitleven met een leuk muziekje op de achtergrond. Het meeste van wat ik heb gemaakt staat bij ons in huis of in de tuin. Mijn sculpturen weggeven doe ik niet zo snel; ik wil niet dat iemand denkt: Carin komt op bezoekt, moet ik dat lelijke ding weer in de kamer zetten!"Kop als bloempot"Ik maak alleen dingen waar ik vrolijk van word. Ik ga geen treurige mannenkop maken, mijn beelden moeten vrolijk kijken! Als iets misgaat, probeer ik een creatieve oplossing te vinden. Zo was ik vorig jaar bezig met twee koppen tegelijk. De ene had ik niet goed ingepakt met natte lappen, waardoor hij was uitgedroogd. Maar hij was nog niet klaar; de achterkant van de schedel ontbrak. Uiteindelijk heb ik hem toch mooi geglazuurd en heb ik er gewoon bloemetjes in geplant! Op zo'n manier heeft zo'n ding toch nog een functie, dat vind ik wel prettig."Werken aan geduld"Ik moet nog werken aan mijn geduld. Zo maak ik vooral graag grote objecten van fijne chamotteklei, ik hou minder van het fijne…

  • "Ik wil nu gewoon bewegen!"

    0

    Annemijn Koopman (8), hiphopster uit Zwolle

    "Ik wil nu gewoon bewegen!"

    "Toen ik vijf was en mijn zwemdiploma's had gehaald, mocht ik van mijn ouders een sport uitkiezen. Ik ging met mama kijken bij de Stichting Dans & Creatief Centrum in Zwolle. Toen ik de hiphopgroep zag, wilde ik daar gelijk bij. Ik zit in een gewone groep met twaalf andere kinderen en ook nog in een wedstrijdgroep met vijf meisjes."Graag goed doen"Juf Daniella bedenkt de dansjes en de muziek, maar wij mogen wel meedenken. Nu dansen we op The Crazy Frog, en dat vind ik heel leuk. Volgens de juf let ik heel goed op, want ik wil het graag goed doen. Ik sta snel weer klaar tussen de pasjes door. Ik schrijf alle tips en opmerkingen van de juf thuis in een schriftje, zodat ik ze niet vergeet."Chagrijnig door vakantie"De meeste kinderen vinden de vakantie leuk, maar ik niet! Want in de vakanties zijn er geen danslessen. Dan word ik echt chagrijnig! Ik wil op de gekste momenten mijn dansje oefenen, als het eigenlijk niet kan. Dan zeg ik tegen mama: "maar ik wil gewoon nu bewegen!" Meestal oefen ik beneden in de huiskamer. Alleen mijn broer wordt soms wel gek van steeds hetzelfde liedje, maar de rest vindt het niet zo erg!"Iets meer 'crazy'!"In februari hadden we een wedstrijd. In de dagen daarvoor kon ik bijna niet slapen, zo zenuwachtig was ik! Maar toen het klaar was, wilde ik eigenlijk gelijk nog een keer! We zijn vierde geworden. De jury vond vooral ons vliegtuigje leuk; dan rennen we in een rondje met onze armen wijd en pikken we elkaar een voor een op. De volgende keer mogen we nog wel iets meer 'crazy' zijn."In Zwolle vindt Ik Toon plaats van zondag 27 mei t/m 3 juni. Voor het hele programma kijk je op https://stadkamer.nl/ik-toon-zwolleen https://www.facebook.com/events/166556657335002/.

  • "Ik durf mezelf te laten gaan. Heerlijk!"

    0

    Dorien Pol (50) uit Olst speelt toneel bij Stichting Theater langs de IJssel. Daarnaast doet ze aan vrij dansen

    "Ik durf mezelf te laten gaan. Heerlijk!"

    Dorien Pol (50) uit Olst speelt toneel bij Stichting Theater langs de IJssel. Daarnaast doet ze aan vrij dansen“Ik durf wel te zeggen dat ik door het toneelspelen uit mijn schulp ben gekropen. Ik ben op zich wel sociaal en maak makkelijk contact. Dat zie je ook bij mijn werk in de thuiszorg. Maar ik vond het altijd moeilijk om de eerste stap te zetten, ik bleef liever wat meer op de achtergrond. Nu durf ik me echt te laten zien en durf ik zelfs te spreken in het openbaar. Dat was voor mij echt een overwinning!”Rammelende rok“Tien jaar geleden begon ik met toneelspelen bij toneelvereniging Excelsior in Broekland. Ik hoefde gelukkig geen auditie te doen, want ze zochten iemand om in te vallen als tante Lucien in het stuk ‘Schat, je bent een schat’ van Paul Coppens. Mijn rok rammelde bijna van mijn kont af, zo spannend vond ik het! Ik was zo bang dat ik een black-out zou krijgen! Ik weet nog dat ik voor die rol mank moest lopen. Ik heb toen steentjes in mijn schoen gedaan, dat hielp geweldig! Met die rol won ik ook nog een debutantenprijs, dat was extra leuk!”Wat een hoed met je doet“Drie jaar lang heb ik meegespeeld met de cabaretvoorstelling ‘Wat een hoed met je doet’ van Theater Sjapoo. Die voorstelling probeert mensen op een andere manier naar hun alledaagse beslommeringen te laten kijken. Daarbij had ik wel een keer een black-out. Ik zei toen gewoon tegen de souffleur: “Ik weet het nu even niet, en doe me de volgende zin ook maar gelijk!” Zo merk je dat het helemaal niet erg is en dat het publiek het juist wel grappig vindt.”Intuïtie“Als ik terugkijk op de afgelopen tien jaar, dan denk ik dat het durven vertrouwen op mijn intuïtie en mezelf…

  • "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    0

    Wies Jansen Holleboom (17), zangeres, winnares Salland’s Got Talent (2017) met haar performance van With you uit de musical Ghost

    "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    “In groep vijf van de lagere school kreeg ik al een podiumpje voor mijn verjaardag. Elke middag stond ik daar samen met mijn zus op te zingen en toneelstukjes te doen. Ik was echt geen natuurtalent hoor, maar ik was wel veel bezig met zingen. Op tienertoer naar Den Bosch bijvoorbeeld; ging ik daar met twee vriendinnen de hele dag op straat zingen. We haalden zo vijftig euro op. Daarvan gingen we lekker uit eten en op een terrasje zitten!”Salland’s Got Talent“Podiumervaring opdoen; daarom deed ik mee aan Salland’s Got Talent. Maar ik won gewoon! Ik kreeg een waardecheque van €500,- om mijn talent verder te ontwikkelen. Daarmee heb ik solfègelessen genomen, om mijn muzikale gehoor te trainen. En ik mocht een gastoptreden geven in de show van Andermans veren live. Dat was heel leuk om te doen!”Samen muziek maken"Ik ontmoette mijn vriend Melvin door mijn passie voor zingen. Hij is singer/songwriter en heeft Salland’s got talent in 2014 gewonnen met zijn band The Muncks. Hij vroeg me om mee te spelen in zijn videoclip. We maken nu vaak samen muziek; hij speelt gitaar en samen zingen we."Theateropleiding“Voor uitgaan heb ik geen tijd. Ik ben vrijwel elke avond druk met zingen, dansen en theater. Ook zit ik in het laatste jaar vwo. Ik wil graag naar de opleiding voor Muziektheater. Die keuze was niet vanzelfsprekend. Ik voelde toch een bepaalde druk om ‘iets met mijn opleiding te gaan doen’. Maar mijn hart gaat niet sneller kloppen van economie, wel van theater. Tijdens een vakantie heb ik de knoop doorgehakt; ik ga het gewoon doen! Op dit moment ben ik druk met de toelatingsexamens. Er zijn maar twaalf plekken per jaar beschikbaar. Ontzettend spannend dus!"In Raalte staat de maand juni volledig in het teken van de amateurkunst. Tijdens de Ik Toon-campagne…

  • "Andere dansgroepen zijn stikjaloers op onze medley!"

    0

    Jan Aaltink (60) uit Laren is sinds veertig jaar accordeonist bij de Holtense folkloristische boerendansgroep De Hoolter Daansers. Zijn partner…

    "Andere dansgroepen zijn stikjaloers op onze medley!"

    Jan: "Veertig jaar geleden rolde ik er een beetje in. Ik was twintig toen ze me vroegen om een keer mee te spelen omdat ze omhoog zaten. Dat was zo gezellig dat er meer optredens volgden. We traden veel op en gingen ook naar het buitenland, dat blijft trekken. Na verloop van jaren werd ik gevraagd voor het bestuur en later volgde het penningmeesterschap. Zo blijf je binnen zo'n vereniging hangen."Mee naar EuropeadeRia: "Ik kende de dansgroep via Jan, maar het was echt zíjn ding. Zeven jaar geleden ging de dansgroep naar het dansfestival Europeade in Italië. Op het laatste moment had een van de dames zich teruggetrokken. Ze vroegen of ik misschien in wilde vallen. In drie weken moest ik acht dansen leren! Doordat ik vroeger heb leren stijldansen, kon ik het gelukkig vrij snel oppakken. En als nieuweling mag je dansen met onze dansleider, dat scheelde. Na die week ben ik gevraagd om te blijven."Allemaal familieJan: "Gelukkig heeft Ria niet veel last van bühne-angst, want bij zo'n festival kijken er al snel 5000 man mee! En ze kende heel wat leden van de vereniging al. Een broer en twee schoonzussen zitten namelijk ook bij De Hoolter Daansers. Mijn broer Allard is zelfs onze dansleider! Ikzelf vertel bij optredens van tevoren altijd iets over de dansen die we uitvoeren. Dan zeg ik iets over het soort dans, over de kleding die we dragen of over het jaargetijde waar die dans bij hoort."Wisselende contactenRia: "Meestal dansen gehuwden met elkaar. Maar omdat meerdere leden alleen zijn, wordt er veel gewisseld. In de regel halen de heren een dame op aan het begin van een dans, maar dat hoeft niet zijn eigen dame te zijn. Dat levert vaak dikke pret op! Er zijn ook dansen waarbij je automatisch doordraait naar een andere…

Chat met Janneke
Chat met Janneke