Overijssel toont talent!

Overijssel toont talent!

Digitale Toonzaal Amateurkunstenaars opgelet!

De ruim 450.000 amateurkunstenaars in Overijssel zijn belangrijk voor onze dynamische, aantrekkelijke en sociale provincie. Ze steken samen veel energie in vernieuwing, verwondering en vermaak binnen onze dorpen en steden.


Meer info

totaal 33

Schrijf verhaal
  • "Als je samen met een vrij kleine groep muziek maakt, vorm je een eenheid die verder gaat dan individuen. Het is heel fijn om daar onderdeel van te zijn."

    20

    Fokke Meima (66) uit Deventer is gepensioneerd huisarts en speelt al sinds zijn jeugd hobo.

    "Als je samen met een vrij kleine groep muziek maakt, vorm je een eenheid die verder gaat dan individuen. Het…

    Fokke Meima wist vanaf zijn zesde al twee dingen heel zeker. Hij wilde dokter worden en hij wilde hobo spelen. Dokter omdat hij in zijn ouderlijk gezin hun huisarts aan het werk zag: “Een inspirerende man die een mooi vak uitoefende waar je ook nog eens mensen mee helpt! De hobo omdat hij het als kind in de Vredeskerk in Rotterdam-Zuid, nu een Servisch-Orthodoxe kerk, had gehoord en het ongelofelijk mooi vond klinken.Toen het eenmaal zover was en hij zijn studie moest kiezen, deed hij dit op een weloverwogen wijze: “Ik dacht, als ik twee interesses heb, kan ik wel dokter worden en als hobby muziek maken, maar omgekeerd kan dat niet.” Hij begon met zijn studie geneeskunde aan de Erasmusuniversiteit. Daarnaast ging hij werken om de kosten voor zijn andere passie te kunnen betalen. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Naast de reguliere, Franse hobo, speelt hij ook de Weense hobo en de althobo. “Muziek maken is altijd een geweldige uitlaatklep. Als je samen met een vrij kleine groep van vijf mensen muziek maakt, kun je heel veel ervaren aan non-verbale communicatie. Je voelt elkaar aan en ziet aan iemands bewegingen wanneer die precies gaat beginnen met zijn tonen. Er gebeurt van alles in non-verbale communicatie. Dat is heerlijk om te doen. Je vormt een eenheid die verder gaat dan individuen en dat is heel fijn om onderdeel van zijn. Dat is een fijne ervaring en geeft ontspanning en energie. Als je een baan hebt waarbij je nogal eens gaat na piekeren en dat dingen nog wel eens doorgaan in je hoofd, dan is een beetje muziek maken heel goed.”Anderhalf jaar geleden zijn Fokke en zijn vrouw Elsbeth gestopt met hun huisartsenpraktijk in Bathmen. Naast andere dingen willen ze meer ontdekken in muziek: “We moeten onze smaak eens wat diverser maken. Er…

  • "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    18

    Henri Grootenhuis 'Cigarbox Henri' (50), gitarist en gitaarmaker uit Dalfsen

    "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    "Ik ben een laatbloeier. Op mijn 27ste begon ik pas met gitaarspelen. Het meeste leerde ik mijzelf aan, via YouTube en boeken. Ik heb veel naar oude blues geluisterd en nagespeeld. Na een jaar of zes oefenen dacht ik: zo, nou snap ik het wel."Gitaar van slaven"Ik ging op zoek naar de geschiedenis van de blues, mijn favoriete muziek. Dan kom je al snel in het Amerika van rond 1900 uit. Op de katoenplantages in de Mississippidelta zochten de slaven naar een goedkope manier om muziek te maken. Ze zetten een bezemsteel in de sigarendoosjes van de katoenbaas en spanden daar een draad overheen. Met de kop van een gebroken wijnfles, een bottleneck, maakten ze simpele loopjes. Zo ontstond de cigar box guitar."Gewoon gaan knutselen"Ik dacht: dat kan ik zelf ook wel. Ik ben gewoon gaan knutselen, en zo ontstond mijn eerste cigar box guitar. Ik heb hem nog steeds, maar ik speel er niet meer op. De gitaren die daarna kwamen, werden namelijk steeds beter. Ik speel bij twee verschillende bands op mijn zelfgemaakte gitaren; The New American Farmers en The Boothill Stompers. Ik heb inmiddels een hele verzameling, maar zes gitaren gebruik ik ook werkelijk om mee op te treden. Naast gitaren maak ik ook versterkertjes en lampen van sigarendoosjes. Daarnaast geef ik thuis en op scholen demo's en workshops cigar box guitar-bouw en geef ik gitaarles."Mooie ontmoetingen"Mijn cigar box guitars hebben me al heel wat mooie ontmoetingen opgeleverd. Zo heb ik een gitaar mogen bouwen voor Bennie Jolink. Ik ben groot fan van Normaal, dus dat was mooi werk. Ook voor Seasick Steve, een Amerikaans cultfiguur die veel op junkinstrumenten speelt, heb ik een gitaar gebouwd. Hij bouwt zelf ook junkgitaren, en neemt wel twintig gitaren tegelijk mee op het podium. Ik heb geprobeerd om al die…

  • "De dirigent bepaalt samen met mij wat ik speel. Klarinet of tenorsax, net wat er nodig is."

    10

    Frank Veltkamp (45) speelt sinds vijf jaar tenorsax en klarinet bij het Koninklijke Enschedese Burgerharmonie (KEBH).

    "De dirigent bepaalt samen met mij wat ik speel. Klarinet of tenorsax, net wat er nodig is."

    Frank Veltkamp zal zichzelf niet zo noemen, maar eigenlijk is hij multi-instrumentalist. Hij speelt namelijk tenorsax én klarinet. En dat is handig als je bij een harmonieorkest als de Koninklijke Enschedese Burgerharmonie (KEBH) zit. Frank is in 2013 bij de vereniging gekomen. Omdat hij bij KEBH al eens inviel op tenorsax kende hij de vereniging al een beetje. Dat maakte het makkelijker om toch aan zijn muziekkriebels toe te geven en lid te worden.In zijn muzikale ontwikkeling werd de 45-jarige Frank vooral geïnspireerd door zijn vader. Die speelde namelijk orgel en tenorsax. Frank leerde dus al jong verschillende instrumenten bespelen. Orgel, klarinet en uiteindelijk tenorsax. Voor de overstap naar tenorsax volgde hij zes jaar lang klarinetlessen bij Bertus Hofman aan de muziekschool. Beide instrumenten heeft hij nog altijd goed in de vingers. "De dirigent bepaalt samen met mij wat ik speel. Klarinet of tenorsax, net wat er nodig is voor een concert.""De KEBH is een moderne vereniging die naar de toekomst kijkt en niet blijft hangen in tradities." Frank legt meer uit over het maken van producties. Nee, geen concerten, maar producties. Er wordt bijvoorbeeld gewerkt met een thema, zoals bij 'Disco Inferno'. De KEBH speelde toen popmuziek uit de jaren '80, ondersteund door zangers en extra muzikanten. De repetitiezaal in het Bonhoeffer College werd omgetoverd tot dansvloer die linea recta uit de 80's kwam. "De aankleding, licht en geluid, er werd zelfs een bar geplaatst. Kortom, alles was top."Hoewel het grootste deel van de tijd dus opgaat aan muziek maken, is er zeker ook tijd voor gezelligheid. En alle leden zijn ook nog eens vrijwilliger, in een commissie bijvoorbeeld. "Zelf zit ik bij de commissie Artcom. Dit is de artistieke commissie die samen met de dirigent de muzikale lijn bepaalt voor de toekomst." Daarbij werkt Frank veel samen met…

  • "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje te pingelen!"

    7

    Arjan Snijder (31) uit Enschede is lead gitarist van de trashmetal-band Deadly Alliance.

    "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje…

    Mensen vermaken met muziek. Het is wat Deadly Alliance, de band van de 31-jarige Arjan Snijder, het liefst doet. Met hun up-tempo thrashmetal-nummers brengen ze geheid een flinke dosis energie mee. Officieel is thrashmetal een mix van punk en heavy metal met een enorm hoog tempo. Moeilijk muziekgenre? Niet voor lead gitarist Arjan.Zijn eerste akoestische gitaar kreeg hij rond zijn negentiende van zijn ouders, bij wijze van grap. Een muzikale fascinatie was geboren. Eerst één snaar, toen twee, daarna hele akkoorden. Toen hij eenmaal de mythische gitaarsolo ontdekte, kwam hij zijn kamer helemaal niet meer uit. "Luisteren, leren, alles absorberen." Helemaal uit het niets komt het gitaarspelen niet. "Ik heb het geluk gehad dat van beide kanten mijn ooms van gitaarmuziek hielden. Eén van hen speelde klassiek gitaar."Zelf stortte hij zich op metal zoals Metallica en Megadeth. Maar ook blues, klassiek, jazz - Arjan wilde zich zo breed mogelijk oriënteren. En dat is gelukt. In de nummers van Deadly Alliance verwerkt hij al zijn muzikale kennis en ervaring. Het resultaat is thrashmetal met een verrassende melodieuze twist. Maar Arjans plek in de band berust vooral op toeval. "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje te pingelen. Hoewel we wat opstartproblemen hadden, hebben we nu een voltallige band, met mijn broer op zang."De vijf leden zitten duidelijk op één golflengte: Deadly Alliance wil iets toevoegen aan een bestaand muziekgenre. Geen terugblik, maar voortborduren op het nu. Onderling genieten ze van hun muzikaliteit en dagen elkaar uit scherp en gefocust te blijven. Het liefst zou Arjan vol voor de muziek gaan, maar soms pakt de werkelijkheid anders uit. Daarom is hij in zijn dagelijks leven werkzaam bij een metaalbedrijf. Maar al zijn vrije tijd gaat op aan muziek maken…

  • "Andere dansgroepen zijn stikjaloers op onze medley!"

    4

    Jan Aaltink (60) uit Laren is sinds veertig jaar accordeonist bij de Holtense folkloristische boerendansgroep De Hoolter Daansers. Zijn partner…

    "Andere dansgroepen zijn stikjaloers op onze medley!"

    Jan: "Veertig jaar geleden rolde ik er een beetje in. Ik was twintig toen ze me vroegen om een keer mee te spelen omdat ze omhoog zaten. Dat was zo gezellig dat er meer optredens volgden. We traden veel op en gingen ook naar het buitenland, dat blijft trekken. Na verloop van jaren werd ik gevraagd voor het bestuur en later volgde het penningmeesterschap. Zo blijf je binnen zo'n vereniging hangen."Mee naar EuropeadeRia: "Ik kende de dansgroep via Jan, maar het was echt zíjn ding. Zeven jaar geleden ging de dansgroep naar het dansfestival Europeade in Italië. Op het laatste moment had een van de dames zich teruggetrokken. Ze vroegen of ik misschien in wilde vallen. In drie weken moest ik acht dansen leren! Doordat ik vroeger heb leren stijldansen, kon ik het gelukkig vrij snel oppakken. En als nieuweling mag je dansen met onze dansleider, dat scheelde. Na die week ben ik gevraagd om te blijven."Allemaal familieJan: "Gelukkig heeft Ria niet veel last van bühne-angst, want bij zo'n festival kijken er al snel 5000 man mee! En ze kende heel wat leden van de vereniging al. Een broer en twee schoonzussen zitten namelijk ook bij De Hoolter Daansers. Mijn broer Allard is zelfs onze dansleider! Ikzelf vertel bij optredens van tevoren altijd iets over de dansen die we uitvoeren. Dan zeg ik iets over het soort dans, over de kleding die we dragen of over het jaargetijde waar die dans bij hoort."Wisselende contactenRia: "Meestal dansen gehuwden met elkaar. Maar omdat meerdere leden alleen zijn, wordt er veel gewisseld. In de regel halen de heren een dame op aan het begin van een dans, maar dat hoeft niet zijn eigen dame te zijn. Dat levert vaak dikke pret op! Er zijn ook dansen waarbij je automatisch doordraait naar een andere…

  • Swingende muziekfamilie weet van geen stoppen

    1

    Renée Hirs (24) uit Oldenzaal speelt saxofoon en zingt in twee bigbands

    Swingende muziekfamilie weet van geen stoppen

    In groep 1 zat ze thuis al achter de piano en op de basisschool leerde ze dwarsfluit spelen. Vanaf de middelbare school ontstond de liefde…

    • Energie
    • Kunst en Cultuur
    • JIJ Vertelt
  • "Gevoel vastleggen in bewegelijke dreamscapes"

    0

    Pieter Leeflang (78), gepensioneerd kapitein en amateurfotograaf, lid van de Deventer Fotokring

    "Gevoel vastleggen in bewegelijke dreamscapes"

    "Ik was negen jaar toen ik van mijn vader een Agfa-Box kreeg; een rechthoekige zwarte doos met een handvat bovenop en een hendeltje aan de zijkant.Met een rolletje van twaalf foto's moest ik zeker een half jaar zien te doen. Ik maakte vooral familieplaatjes en vakantiekiekjes. Die waren meestal bewogen, want mijn handen waren te klein om de camera goed stil tegen mijn borst geklemd te houden."Onbewust vooruitstrevend"Onbewust was ik toen al heel vooruitstrevend. Sinds een aantal jaar heb ik mij namelijk toegelegd op het maken van 'dreamscapes'; geabstraheerde landschappen waarin veel beweging zit. Daarmee ben ik eigenlijk weer terug bij dat jochie dat zijn camera niet stilhield."Selfies zonder mijzelf"Ik probeer nu vooral te vatten wat ik voel, en niet zozeer wat ik zie. Dat was wel eens anders. Als kapitein op de grote vaart maakte ik voornamelijk foto's van de plekken die ik met mijn schip The Happy Buccaneer aandeed. Een soort dagboek in beelden. Of selfies, zonder dat ik er zelf op stond! Ook was ik een tijd gefascineerd door wolkenluchten. Die vielen niet bij iedereen in de smaak. Dan kwam ik pissig thuis van de fotografieclub en zei ik tegen mijn vrouw: ze waren niet zo enthousiast! Nu snap ik het wel: het waren mooie kalenderplaatjes. Technisch gezien niets mis mee, maar bepaald niet spannend."Fotografie als dagtaak"Fotograferen is bijna een dagtaak, nu ik met pensioen ben. Ik ben actief lid van de Deventer Fotokring en maak ook geregeld foto's voor sportverenigingen en culturele organisaties. Ik werk ook samen met Deventer Stadsdichter Wibo Kosters. Ik maak de beelden en hij schrijft daar een gedicht bij en vice versa. We zijn goed team, Wibo en ik. Wat ik ook interessant vind, is ambacht en vakmanschap. Zo heb ik drie jaar lang foto's gemaakt bij kerkorgelbouwer Reijl in Heerde. Eén…

  • "Voor de meeste mannen is het een avond uit!"

    0

    Jeroen de Lange (29), bariton bij mannenkoor Mannenklank Glanerbrug uit Enschede

    "Voor de meeste mannen is het een avond uit!"

    "Ik ga echt niet voor aap staan! Die gedachte weerhield mij er jarenlang van om bij een zangkoor te gaan. Tot ik begin 2014 een flyer met 'Koorzingen voor dummies' zag. Dat is precies mijn niveau, dacht ik! Maar lukt het die mensen wél mij te leren zingen? Twee inspirerende dagen vol leuke workshops in het Wilminktheater trokken mij over de drempel. Nu zing ik al vier jaar als bariton bij mannenkoor Mannenklank Glanerbrug."Met elkaar vooruit!"Ik ben een van de jonkies. Toch fungeer ik een beetje als coach binnen het koor. Dat zit in de aard van het beestje. 'Hoe kan het beter?' Daar heb ik altijd een mening over. Met elkaar vooruit! Dus ben ik nu de nieuwe voorzitter van ons koor. Als we willen dat we er over twintig jaar nog zijn, dan moeten we nu aan de bak. Even een frisse wind erdoorheen. Er moet meer beweging in en we gaan experimenteren met licht, geluid en kleding. Ik heb de oudere garde al een beetje voorbereid. Sommige mannen zitten al vijftig jaar bij een koor en moeten dan ineens gaan bewegen. Als dat lukt, dan is dat ontzettend leuk om te zien! De bereidheid is er, dat is al het halve werk!"Laagdrempelig en gezellig"Dat gevoel dat je direct wordt opgenomen; dat is belangrijk! De sfeer bij ons is laagdrempelig en gezellig. Voor de meeste mannen is het echt een avond uit: samen iets moois creëren, biertje erbij en lekker over FC Twente praten! Maar we delen ook lief en leed en steunen elkaar als het nodig is."Wauw, wat onverwacht!"Wat ons als koor uniek maakt, is de veelzijdigheid aan nummers die we ten gehore brengen. Van byzantijns tot popnummers, van lichtgeestelijke opwekkingsliederen tot iets van The Beatles of Elvis. Als ik het voor het zeggen heb, laten we…

  • "Spelen met karakters"

    0

    Claire Poutsma (53), kunstzinnige duizendpoot (nu tekenen en schilderen) uit Ommen.

    "Spelen met karakters"

    "Fantasie en sfeer zijn bepalend in mijn werk; er zit altijd een dromerig tintje aan. Als kind tekende ik al droomhuizen om in te verdwalen en bouwde ik hutjes op de hei. Ik was erg verlegen en teruggetrokken. Mensen kwamen kijken wat ik had getekend en ik kon er dan over vertellen. Zo kwam ik via mijn kunst in contact met anderen."Draak met kunstgebit"Ik heb jarenlang met keramiek gewerkt. Ik verbande de auto uit de garage om ruimte te maken voor mijn pottenbakkersoven en spuitcabine. Ik kon mijn spullen daar laten liggen zonder dat iemand eraan kwam, heerlijk! Ook met keramiek verbeeldde ik mijn fantasie. Ik maakte bijvoorbeeld een draak met een echt kunstgebit. Die werd direct verkocht bij een atelierroute in Rolde waaraan ik deelnam."Communicatie tussen geloven"Ik mocht mijn draken een keer exposeren in een kerk. Ze wisten van tevoren niet waarmee ik zou komen. Terwijl ik sprak met de voorganger stalde ik mijn beelden uit. Ik merkte dat hij ineens stilviel, maar snapte niet goed waarom. Achteraf bleek dat het drakenbeeld in veel kerken gelijkstaat aan de duivel. Ik kom zelf uit de katholieke kerk, waar draken juist dienen als afschrikking van het kwaad. Uiteindelijk ben ik teruggereden en ben ik het gesprek met de man aangegaan. Ik vind het mooi dat mijn werk op zo'n manier de communicatie tussen geloven op gang brengt."Spelen met perspectief"Uiteindelijk ben ik gestopt met keramiek omdat het werken met de metalen in glazuur slecht is voor je gezondheid. Ik ben overgestapt op tekenen en schilderen. Ik vind het interessant om invulling aan mijn werk te geven door te spelen met perspectief en kleur. Als ik bijvoorbeeld een portret maak van iemand met een dominant karakter, dan zet ik het hoofd heel hoog op het doek, zodat het op je neer kijkt. Door…

  • "Onze club is net familie"

    0

    Didy Leijzer (70) uit Almelo schildert al 28 jaar.

    "Onze club is net familie"

    "Ik schilder het liefst landschappen met water. Dat is ook niet zo gek, want mijn man en ik hebben altijd bootjes gehad. We gaan meestal naar Denemarken op vakantie. Dan gaat de boot altijd mee op de aanhanger. Het meest inspirerende plekje om te schilderen vind ik het noordelijkste puntje van Denemarken, daar waar de Noordzee en de Oostzee elkaar ontmoeten. In de negentiende eeuw hebben daar veel beroemde schilders gezeten vanwege het mooie licht."Kon ik dat maar!"Eind jaren tachtig zat ik bij de boetseerclub. Vanuit ons leslokaal keek ik uit op de schildercursus. Ik ging regelmatig even bij ze kijken en dacht dan: ik wou dat ik dat kon! Uiteindelijk ben ik 25 jaar geleden toch op schilderles gegaan, eerst bij Kreatief centrum en later bij De Peinturisten in Almelo. Ik begon met aquarel en pastelkrijt, maar ik kwam er vrij snel achter dat mijn voorkeur uitgaat naar olieverf."Rondje langs schilderijen"Ik schilder niet alleen bij De Peinturisten, maar ben ook secretaris en penningmeester. Het is een gezellige groep van ongeveer twintig amateurschilders. Sinds het overlijden van onze gewaardeerde docent en oprichter meneer Van den Noort helpen we elkaar. Aan het einde van de les maken we met z'n allen een rondje langs de schilderijen en geven we elkaar tips. Tot nu toe werkt dat prima, maar we zouden het leuk vinden om een nieuwe docent te krijgen. Helaas is dat door beperkte financiën moeilijk."Op schoolreisje"Onze club is net familie. Elk jaar gaan we met z'n allen op 'schoolreisje', zo noemen we dat gekscherend! Binnenkort mogen we weer. We gaan eerst langs bij kunstenaar Roman Reisinger in Gorssel. Hij exposeert aan huis en leidt ons niet alleen rond, maar geeft ook uitleg over technieken. Dat wordt vast erg leerzaam! Daarna gaan we lekker lunchen. We sluiten af met een bezoek…

  • "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    0

    Saskia Schurink (45) zingt sinds twee jaar in het Haaksbergense dameskoor Etcetera

    "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    "Ik zing graag onder de douche. Het liefst blèr ik Heaven van Brian Adams of Halleluja van Leonard Cohen. Ik krijg wel eens commentaar van de buren; of ik niet eens een ander liedje kan zingen! Mijn dochter en zoon worden er ook wel eens gek van, dus ik probeer mijn mond te houden als zij in de buurt zijn!"Eerst wat borreltjes"Ik heb altijd graag gezongen. Op de trouwerij van mijn zus zong ik het countrynummer Blanket on the ground van Billie Jo Spears met de band mee. Er moesten eerst wel een paar borreltjes in voor ik dat durfde! Het was eigenlijk bedoeld als pesterijtje, omdat mijn zus niet van countrymuziek houdt. Maar uiteindelijk vond iedereen het hartstikke leuk!"Stiekem toelatingsexamen doen"Als kind wilde ik graag op gitaarles. Op mijn dertiende deed ik stiekem mee aan een toelatingstest voor de muziekschool. Je moest een liedje zingen om te laten horen of je voldoende muzikaal was. Ik zong My Bonnie lies over the ocean en mocht op les komen. Helaas is het er toen niet van gekomen om op les te gaan. Sindsdien heeft het altijd gekriebeld om ooit eens bij een koor te gaan, maar lange tijd durfde ik dat niet."Dameskoor Etcetera"Toen ik twee jaar geleden van Enschede naar Haaksbergen verhuisde, heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb me aangemeld bij dameskoor Etcetera en heb daar nog geen moment spijt van gehad! Ik dacht altijd dat je supergoed moest kunnen zingen en noten moest kunnen lezen, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Had ik het maar veel eerder gedaan, denk ik vaak!"In een deuk"Het is meer dan alleen samen liedjes zingen, het is ook supergezellig met onze groep. We liggen bijvoorbeeld regelmatig in een deuk als iemand een verkeerd stukje zingt! We hebben een heel breed repertoire, van…

  • "Zelfvertrouwen nodig om buiten te schilderen"

    0

    Jan Paskamp (63), schilder/ aquarellist uit Hengelo. Medeorganisator project RAAM!KUNST

    "Zelfvertrouwen nodig om buiten te schilderen"

    "Het schilderen is me eigenlijk wel met de paplepel ingegeven. Ik ben de derde generatie; mijn vader en opa schilderden beide Twentse landschappen. We hadden thuis een verf- en behangwinkel. De overbodige behangboeken mochten mijn zus en ik gebruiken om in te tekenen. Ik tekende eerst vooral auto's en stripfiguren."Buiten schilderen"Op mijn elfde mocht ik naar portrettekenles. Daar heb ik vijf jaar portretten getekend, tot ik een jaar of zestien was. Toen verplaatste mijn interesse zich meer naar het uitgaan! Op mijn vijfentwintigste pakte ik het tekenen weer op. Ik ging op les bij Willemien Bakkenes. Dit gaf mij het zelfvertrouwen om ook buiten te gaan schilderen. Daarvoor durfde ik dat niet aan. Ik schaamde me als er iemand over mijn schouder mee kwam kijken."Op De Woensdagmorgen"In de loop der jaren heb ik met allerlei groepjes en docenten gewerkt. Inmiddels zit ik alweer zestien jaar bij dezelfde tekenclub, ODW (Op De Woensdagmorgen). In de winter teken ik op de club en thuis aan de keukentafel. Maar eigenlijk ben ik een echte buitenschilder. Dan stap ik op de fiets met een tekenblok en aquarelverf en ga ik heerlijk landschappen schetsen! Thuis werk ik het meestal verder uit in acrylverf."RAAM!KUNST"Het was al een aantal jaar moeilijk om goede expositieruimte te vinden voor het werk van amateurschilders in Hengelo. Samen met een aantal anderen heb ik daarom vorig jaar voor de Week van de Amateurkunst het project RAAM!KUNST opgezet. Daarvoor hebben 54 ondernemers hun etalages ter beschikking gesteld aan 46 amateurkunstenaars. Het was zo'n succes dat we het dit jaar weer gaan doen, maar nu staat het in het teken van het 150 jarig-bestaan van de Stork-fabrieken in Hengelo. Ik ben al druk bezig met de organisatie!"Kunstzinnige familie"Mijn zoon is ook kunstzinnig, eigenlijk nog veel meer dan ik. Hij heeft de Rietveldacademie gedaan.…

  • "Eigen gedicht voordragen voelt als naakt op straat liggen."

    0

    Vincent Corjanus (23), dichter en singer/songwriter uit Kampen

    "Eigen gedicht voordragen voelt als naakt op straat liggen."

    "Het begon allemaal met een dvd van mijn ouders: Frank Boeijen, Live in Antwerpen. Toen ik een jaar of acht was, hoorde ik voor het eerst die prachtige hese stem met die weergaloze muziek en was ik meteen verkocht. Mijn ouders waren daar vrij sceptisch over, ze vonden Frank Boeijen veel te serieus voor zo'n jochie van acht. Maar ik luisterde toen nog helemaal niet naar zijn teksten, die ontdekte ik pas later. Deze man snapt het, dacht ik toen."Naakt op straat"Schrijven is voor mij een zoektocht naar mezelf. Als puber zocht ik naar mijn eigen identiteit. Dan keek ik in de spiegel en dacht ik; wie staat daar eigenlijk? Ik was een wat schuchter ventje en hield de teksten voor mezelf. Je kunt het zien als dagboek, ik moest het van me af schrijven. Ik schreef toen al wel in dichtvorm en bedacht ook al liedjes. Het was allemaal niet zo serieus hoor, het ging vooral over meisjes en pizza! Pas later werden mijn teksten wat diepzinniger. Op mijn zestiende stimuleerde een vriendin me om mijn werk op te sturen naar een uitgeverij. Een paar maanden later stond ik op de boekpresentatie van mijn eerste bundel. Doodeng was dat! Door mijn autobiografische teksten, voelde het een beetje als naakt op straat liggen."Nooit meer wassen"Het leukste vind ik het contact met publiek. Het is bijvoorbeeld geweldig om in Brabant op te treden. Daar zijn ze lekker uitbundig. Na afloop van een optreden willen Brabanders met je op de foto. In Uden kwam er een vrouw van rond de vijftig naar me toe; of ik een handtekening op haar hand wilde zetten. "Die ga ik nooit meer wassen!" zei ze. Bizar was dat!"Zingen voor bruidegoms"Mijn hobby brengt me op verrassende plekken. Zo kreeg ik een paar maanden geleden een mailtje van…

  • "Mooie vriendschap met schildersmaat Ben"

    0

    Joop Hemmelder (80), schilder uit Oldenzaal

    "Mooie vriendschap met schildersmaat Ben"

    "Ik heb jarenlang gewerkt als docent aan de kappersvakschool in Enschede. In het kappersvak kon ik ook mijn creativiteit kwijt, in die zin zijn er wel overeenkomsten met schilderen. Door een burn-out op mijn 53ste raakte ik arbeidsongeschikt. Dat was een erg moeilijke tijd. Toch dacht ik: ze krijgen me niet klein, ik ga tekenen en schilderen! Ik ging een schildercursus volgen in Enschede, Wie is er bang voor rood, wit en blauw? Dat heb ik ruim tien jaar gedaan. Het gaf een goede invulling aan mijn leven."Weinig woorden nodig"In de afgelopen dertig jaar heb veel bekwame schilderdocenten gehad. Vooral met Francois Peters klikte het goed. Hij is inmiddels helaas overleden. Hij was heel introvert, maar een bijzonder goed mens. Hij kon alles zo goed uitleggen en had daarbij maar weinig woorden nodig. Ik heb van hem vooral veel geleerd over kleurgebruik. Ik heb ook al vaak meegedaan aan exposities en kunstmarkten. Dat resulteerde wel in veel waardering en interesse, maar helaas heb in nog niet vaak iets verkocht. Toch geef ik de moed niet op, ik ga gewoon door met schilderen!"Schilderen in stilte"Vijftien jaar geleden ontmoette ik via een schildercursus in Oldenzaal mijn schildermaat Ben. Met hem klikte het goed. Hij heeft een opleiding in tekenen gehad en is me in die zin altijd een stapje voor geweest. Jarenlang kwam hij eens in de week een avond bij me schilderen. Dan kletsten we eerst een half uurtje bij een kopje koffie. Als we waren uitgepraat, gingen we naar mijn ateliertje in de kelder om te schilderen. Dat deden we bijna in volledige stilte, want we zaten dan allebei in onze eigen wereld. Om een uur of elf namen we afscheid en gingen we ieder terug naar onze eigen vrouw."Vrouwelijke naaktfiguren"Sinds twee jaar huur ik samen met Ben een atelier…

  • "Mijn beelden moeten vrolijk kijken!"

    0

    Carin Lucas (64), keramist uit Den Ham

    "Mijn beelden moeten vrolijk kijken!"

    "Toen ik twee jaar geleden met pensioen ging, zocht ik naar een leuke tijdinvulling. Ik kwam de cursus keramiek en boetseren tegen in het Kulturhus De Klaampe in Westerhaar. Als voormalig basisschooljuf heb ik altijd wel iets gehad met kleien en boetseren, dus dat leek me wel wat."Fantasiebeest op boomstam"Eerst moest ik uitvinden wat je allemaal met het materiaal kunt doen en welke technieken er zijn. Daarom heb ik de afgelopen twee jaar veel verschillende dingen gemaakt, waaronder bakjes, bustes, vrouwfiguren en de kop van onze Ridgeback Harley. Mijn eerste grotere project was een geglazuurd fantasiebeest op een boomstam met twee gekke koppen met snavels. Die was wel goed gelukt!"Naar hartenlust uitleven"Mijn man heeft het tuinhuis voor me omgebouwd tot atelierruimte. Daar kan ik me naar hartenlust uitleven met een leuk muziekje op de achtergrond. Het meeste van wat ik heb gemaakt staat bij ons in huis of in de tuin. Mijn sculpturen weggeven doe ik niet zo snel; ik wil niet dat iemand denkt: Carin komt op bezoekt, moet ik dat lelijke ding weer in de kamer zetten!"Kop als bloempot"Ik maak alleen dingen waar ik vrolijk van word. Ik ga geen treurige mannenkop maken, mijn beelden moeten vrolijk kijken! Als iets misgaat, probeer ik een creatieve oplossing te vinden. Zo was ik vorig jaar bezig met twee koppen tegelijk. De ene had ik niet goed ingepakt met natte lappen, waardoor hij was uitgedroogd. Maar hij was nog niet klaar; de achterkant van de schedel ontbrak. Uiteindelijk heb ik hem toch mooi geglazuurd en heb ik er gewoon bloemetjes in geplant! Op zo'n manier heeft zo'n ding toch nog een functie, dat vind ik wel prettig."Werken aan geduld"Ik moet nog werken aan mijn geduld. Zo maak ik vooral graag grote objecten van fijne chamotteklei, ik hou minder van het fijne…

  • "Ik zie veel meer dan vroeger"

    0

    Nienke Runneboom (55) uit Wierden fotografeert sinds tien jaar graag alles wat ze om zich heen ziet

    "Ik zie veel meer dan vroeger"

    "Overal waar ik kijk, zie ik mooie plaatjes. Mijn vriend moet regelmatig op me wachten omdat ik iets zie wat ik per se op de foto moet zetten. Tegenwoordig zegt hij: "We gaan samen weg, maar dan moet je wel je camera thuislaten!" Gelukkig heb ik dan altijd nog mijn telefoon bij me. Want als ik echt een mooi beeld zie, dan móet ik die foto wel maken. Als ik dat niet doe, dan kan het zomaar zijn dat het de hele dag nog door mijn hoofd spookt. Shit, denk ik dan, dat beeld had zo mooi bij die serie gepast!"Foto's voor vader"In 2008 werd mijn vader ziek. Zes weken voor zijn overlijden kregen we bericht dat hij er niet meer lang zou zijn. In die weken heb ik voor hem een afscheidsboek gemaakt. Ik heb al zijn familie en vrienden gevraagd om een laatste groet voor hem te schrijven. Voor de teksten zonder beeld ben ik op pad gegaan om een passende foto te maken. Toen mijn broer door het boek heen bladerde, vroeg hij me hoe ik aan die mooie foto's kwam. Zelf gemaakt, vertelde ik. Hij vond ze prachtig en raadde me aan om vaker te fotograferen. Ik volgde zijn advies op en kocht een Lumix compactcamera."Hart bij portretten"In de eerste jaren zette ik werkelijk alles op de foto waar mijn oog op viel. Van lammetjes tot bloeiende bloemetjes. Het was heel gek; ik zag ineens van alles wat ik daarvoor nooit had gezien. Maar ik ontdekte al snel dat mijn hart bij portretfotografie ligt. Ik wil iemand zo vastleggen dat zijn mooie eigenschappen naar voren komen. Meestal fotografeer ik buiten. Dan neem ik iemand mee naar een mooie achtergrond die goed bij die persoon past. Nu bijvoorbeeld, met die beginnende bloesems aan de bomen, prachtig!"Twintig saaie…

  • "Ik wil nu gewoon bewegen!"

    0

    Annemijn Koopman (8), hiphopster uit Zwolle

    "Ik wil nu gewoon bewegen!"

    "Toen ik vijf was en mijn zwemdiploma's had gehaald, mocht ik van mijn ouders een sport uitkiezen. Ik ging met mama kijken bij de Stichting Dans & Creatief Centrum in Zwolle. Toen ik de hiphopgroep zag, wilde ik daar gelijk bij. Ik zit in een gewone groep met twaalf andere kinderen en ook nog in een wedstrijdgroep met vijf meisjes."Graag goed doen"Juf Daniella bedenkt de dansjes en de muziek, maar wij mogen wel meedenken. Nu dansen we op The Crazy Frog, en dat vind ik heel leuk. Volgens de juf let ik heel goed op, want ik wil het graag goed doen. Ik sta snel weer klaar tussen de pasjes door. Ik schrijf alle tips en opmerkingen van de juf thuis in een schriftje, zodat ik ze niet vergeet."Chagrijnig door vakantie"De meeste kinderen vinden de vakantie leuk, maar ik niet! Want in de vakanties zijn er geen danslessen. Dan word ik echt chagrijnig! Ik wil op de gekste momenten mijn dansje oefenen, als het eigenlijk niet kan. Dan zeg ik tegen mama: "maar ik wil gewoon nu bewegen!" Meestal oefen ik beneden in de huiskamer. Alleen mijn broer wordt soms wel gek van steeds hetzelfde liedje, maar de rest vindt het niet zo erg!"Iets meer 'crazy'!"In februari hadden we een wedstrijd. In de dagen daarvoor kon ik bijna niet slapen, zo zenuwachtig was ik! Maar toen het klaar was, wilde ik eigenlijk gelijk nog een keer! We zijn vierde geworden. De jury vond vooral ons vliegtuigje leuk; dan rennen we in een rondje met onze armen wijd en pikken we elkaar een voor een op. De volgende keer mogen we nog wel iets meer 'crazy' zijn."In Zwolle vindt Ik Toon plaats van zondag 27 mei t/m 3 juni. Voor het hele programma kijk je op https://stadkamer.nl/ik-toon-zwolleen https://www.facebook.com/events/166556657335002/.

  • "Ik durf mezelf te laten gaan. Heerlijk!"

    0

    Dorien Pol (50) uit Olst speelt toneel bij Stichting Theater langs de IJssel. Daarnaast doet ze aan vrij dansen

    "Ik durf mezelf te laten gaan. Heerlijk!"

    Dorien Pol (50) uit Olst speelt toneel bij Stichting Theater langs de IJssel. Daarnaast doet ze aan vrij dansen“Ik durf wel te zeggen dat ik door het toneelspelen uit mijn schulp ben gekropen. Ik ben op zich wel sociaal en maak makkelijk contact. Dat zie je ook bij mijn werk in de thuiszorg. Maar ik vond het altijd moeilijk om de eerste stap te zetten, ik bleef liever wat meer op de achtergrond. Nu durf ik me echt te laten zien en durf ik zelfs te spreken in het openbaar. Dat was voor mij echt een overwinning!”Rammelende rok“Tien jaar geleden begon ik met toneelspelen bij toneelvereniging Excelsior in Broekland. Ik hoefde gelukkig geen auditie te doen, want ze zochten iemand om in te vallen als tante Lucien in het stuk ‘Schat, je bent een schat’ van Paul Coppens. Mijn rok rammelde bijna van mijn kont af, zo spannend vond ik het! Ik was zo bang dat ik een black-out zou krijgen! Ik weet nog dat ik voor die rol mank moest lopen. Ik heb toen steentjes in mijn schoen gedaan, dat hielp geweldig! Met die rol won ik ook nog een debutantenprijs, dat was extra leuk!”Wat een hoed met je doet“Drie jaar lang heb ik meegespeeld met de cabaretvoorstelling ‘Wat een hoed met je doet’ van Theater Sjapoo. Die voorstelling probeert mensen op een andere manier naar hun alledaagse beslommeringen te laten kijken. Daarbij had ik wel een keer een black-out. Ik zei toen gewoon tegen de souffleur: “Ik weet het nu even niet, en doe me de volgende zin ook maar gelijk!” Zo merk je dat het helemaal niet erg is en dat het publiek het juist wel grappig vindt.”Intuïtie“Als ik terugkijk op de afgelopen tien jaar, dan denk ik dat het durven vertrouwen op mijn intuïtie en mezelf…

  • "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    0

    Wies Jansen Holleboom (17), zangeres, winnares Salland’s Got Talent (2017) met haar performance van With you uit de musical Ghost

    "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    “In groep vijf van de lagere school kreeg ik al een podiumpje voor mijn verjaardag. Elke middag stond ik daar samen met mijn zus op te zingen en toneelstukjes te doen. Ik was echt geen natuurtalent hoor, maar ik was wel veel bezig met zingen. Op tienertoer naar Den Bosch bijvoorbeeld; ging ik daar met twee vriendinnen de hele dag op straat zingen. We haalden zo vijftig euro op. Daarvan gingen we lekker uit eten en op een terrasje zitten!”Salland’s Got Talent“Podiumervaring opdoen; daarom deed ik mee aan Salland’s Got Talent. Maar ik won gewoon! Ik kreeg een waardecheque van €500,- om mijn talent verder te ontwikkelen. Daarmee heb ik solfègelessen genomen, om mijn muzikale gehoor te trainen. En ik mocht een gastoptreden geven in de show van Andermans veren live. Dat was heel leuk om te doen!”Samen muziek maken"Ik ontmoette mijn vriend Melvin door mijn passie voor zingen. Hij is singer/songwriter en heeft Salland’s got talent in 2014 gewonnen met zijn band The Muncks. Hij vroeg me om mee te spelen in zijn videoclip. We maken nu vaak samen muziek; hij speelt gitaar en samen zingen we."Theateropleiding“Voor uitgaan heb ik geen tijd. Ik ben vrijwel elke avond druk met zingen, dansen en theater. Ook zit ik in het laatste jaar vwo. Ik wil graag naar de opleiding voor Muziektheater. Die keuze was niet vanzelfsprekend. Ik voelde toch een bepaalde druk om ‘iets met mijn opleiding te gaan doen’. Maar mijn hart gaat niet sneller kloppen van economie, wel van theater. Tijdens een vakantie heb ik de knoop doorgehakt; ik ga het gewoon doen! Op dit moment ben ik druk met de toelatingsexamens. Er zijn maar twaalf plekken per jaar beschikbaar. Ontzettend spannend dus!"In Raalte staat de maand juni volledig in het teken van de amateurkunst. Tijdens de Ik Toon-campagne…

  • "Het is de meest heerlijke hobby die er is!"

    0

    Adriënne van Weeghel (29) is lid van de Enschedese musicalvereniging Music All.

    "Het is de meest heerlijke hobby die er is!"

    De liefde voor zingen zat er bij Adriënne van Weeghel al vroeg in. Ze begon op zevenjarige leeftijd in een kinder- en jeugdkoor. Toen woonde ze nog in Groningen, waar haar ouders bij de operette-vereniging zaten. Dat Adriënne op haar zeventiende dus wel graag wat meer wilde dan alleen zingen kwam eigenlijk niet als verrassing. Na een verhuizing naar Enschede kwam ze terecht bij musicalvereniging Music All. "Nu mag ik elke week zingen bij een geweldige groep mensen met passie voor theater. Het is de meest heerlijke hobby die er is!"Het enthousiasme voor haar vereniging straalt van de 29-jarige lerares af. Niet zo gek, als je bedenkt dat de amateurzangeres letterlijk groeide bij Music All. Ze hield er door het intensieve productieproces hechte vriendschappen aan over en draagt inmiddels haar steentje bij in de Artistieke Commissie. "Ik help mee met het uitzoeken van nieuwe producties en zangstukken. Zo zorgen we ervoor dat de productie ook echt op het podium komt. Kleding, decor, marketing: we doen het dus allemaal zelf!"Die tweejaarlijkse producties van Music All zijn altijd kwalitatief hoogstaand. Niet voor niets worden ze meestal uitgevoerd op een groot podium. Inmiddels durft Adriënne ook auditie te doen voor grotere rollen. Zo speelt ze in de nieuwste productie Little Shop of Horrors de rol van Chiffon. "Een rol waarbij ik toneel speel en héél véél mag zingen. In een trio en soms ook alleen." Trots is ze op alles wat ze de afgelopen jaren bij Music All heeft geleerd, waardoor ze deze rol zelfverzekerd gaat spelen.Heeft Adriënne zin in de WAK? Zeker! Music All heeft al vaker meegedaan aan de WAK. Het is vooral goed voor naamsbekendheid, om leden te werven en reclame te maken voor de nieuwe productie. Dat gaat de musicalgroep dus ook doen tijdens de Big WAK Night op…

Chat met Janneke
Chat met Janneke