Initiatieven totaal 211

Initiatieven met de meeste energie

Start initiatief
  • Dickensfestijn Deventer

    700

    Van zakkenrollers, vrekken en Victoriaanse dames

    Dickensfestijn Deventer

    De maand december is bij uitstek de tijd voor gezellige, warme winterevenementen. Overijssel kent er veel, variërend van traditionele kerstmarkten, tot meer theaterachtige of muzikale festiviteiten. De provincie Overijssel ondersteunt niet alleen een grote, beeldbepalende evenementen, maar ook een hele reeks kleinschalige. Van beide categorieën lichten we er in dit nummer eentje uit, speciaal voor het einde van dit jaar. Zet ze vast in je agenda!Een kerstfestival gestoeld op Engelse tradities. Dat al zo lang bestaat en zo nauwkeurig in de hand wordt gehouden dat het onderhand zélf een traditie is geworden. Het Dickensfestijn in Deventer kan inmiddels bogen op een jarenlange ervaring. Het begon allemaal in 1991, toen eigenaresse Emmy Strik-ten Kley van de ‘Dille en Kamille’-winkel in de Walstraat voorstelde om de koopzondag vlak voor kerst om te turnen tot een Dickensiaans kerstfeestje.‘Dat moet je niet doen, dat spreekt de mensen niet aan,’ weet de initiatiefneemster zich nog te herinneren van de reacties van verschillende collega-ondernemers destijds. ‘Toen zei ik, nou, dan doen we het toch alleen hier in de Walstraat. Het straatje is immers al decor.’De liefde voor Dickens werd haar met de paplepel ingegoten. Haar vader was ook al een verwoed Dickens-liefhebber en verzamelaar. ‘Ik werd door mijn vader al kort na de oorlog meegenomen naar Engeland, toen was ik nog maar een jaar of tien.’Het eerste Dickens-festijn in 1991 was nog redelijk klein van opzet. Een paar koren, een paar koetsen, wat zogenaamde straatjeugd en wat échte sneeuw, geregeld via de lokale schaatsbaan. Maar de combinatie tussen het Deventer decor en de Dickensfiguren sloeg direct aan, weet Emmy Strik. ‘Het was meteen druk. Echt, vanaf het eerste moment kwamen de mensen al massaal binnen.’RomantiekTegenwoordig wordt het Dickens-festijn op twee dagen gehouden (dit jaar op 14 en 15 december) en kunnen de wachtrijen soms wel even…

  • Bloazn: vrouwen op de Midwinterhoorn

    600

    In Twente blazen de vrouwen hun partij

    Bloazn: vrouwen op de Midwinterhoorn

    De feestmaand komt eraan, vol gezellige dagen binnenshuis. Voor veel Overijsselaars is december ook de maand om oude tradities in ere te houden. Met grote gemeenschapszin steken zij vrije tijd in die vaak eeuwenoude gebruiken. ‘Tradities zijn het cement van de gemeenschap’, zegt één van hen. Wij zochten de vrijwilligers achter drie Overijsselse gebruiken op.Het midwinterhoornblazen wordt bij de meeste verenigingen nog vooral door mannen beoefend. Maar bij de Enschedese Midwinterhoornblazers is inmiddels zo’n tien procent van de blazers vrouw. Het prachtige gebruik heeft eigenlijk maar één nadeel, vinden ze: ‘Je mag maar zes weken per jaar’.Midwinterhoornblazen is een traditie met strikte regels. Zo mag alleen worden geblazen van de eerste zondag van Advent tot en met de zondag na Driekoningen. Daarbuiten is blazen, en dus ook oefenen, uit den boze. ‘Tenzij je ermee onder de dekens gaat zitten, wordt dan gezegd’, vertelt Tineke Grootenboer (51), die al zeven jaar lid is, lachend. Gevolg van dat lange wachten is dat iedereen staat te trappelen zodra de tijd weer daar is.Er is dus ook altijd voldoende animo om te blazen bij bijvoorbeeld kerstmarkten, kerstboomverkopen en op de zondagmiddagen in het Enschedese Ledeboerpark, het ‘thuishonk’ van de Enschedese Midwinterhoornblazers.Tineke haalde in 2011 haar certificaat. Toen ze op een zondag bij bezoekerscentrum Lammerinkswönner naar de oerklanken kwam luisteren, hoorde ze dat ze mee kon doen. ‘Vroeger was dat voor vrouwen helemaal niet vanzelfsprekend. We bliezen een keer in het Enschedese ziekenhuis toen een oudere patiënte me tot tranen toe geroerd vertelde dat ze dat als meisje ook zo graag wilde, ‘maar ik moch nich van mien va’. Dat vond ik ontroerend.’Stephanie Eidhof (59) zag het instrument thuis bij haar moeder aan de muur. Toen ze de oerklanken hoorde, wilde ze leren spelen. Ze besloot een cursus te volgen, en hoorde daar van het…

  • Overijsselse Merentocht

    400

    Legendarische toertocht werpt z’n schaduw vooruit

    Overijsselse Merentocht

    De provincie Overijssel stimuleert tot 2020 grote schaatsevenementen, zoals de Overijsselse Merentocht en de eerste marathon op natuurijs. De strijd om die marathon wordt de afgelopen jaren steeds vaker gewonnen door de Haaksbergse schaats- en skeelerclub IJSCH, waar een enthousiaste ploeg vrijwilligers met vernuftige technieken het ijs laat groeien. En in De Kop van Overijssel dromen ze al jaren van een Overijssels antwoord op de beroemde Friese Elfstedentocht; de Overijsselse Merentocht, langs de rietkragen over bijna 200 kilometer. Want hoewel de winters de afgelopen jaren niet al te streng waren, zouden we de komende maanden zo maar eens op de schaats kunnen staan. Per slot van rekening; het kán vriezen!Hij is nog nooit gehouden, maar als ‘ie er ooit komt zal de Overijsselse Merentocht de allure krijgen van een door Rembrandt geschilderd ijsportret. ‘Als je dan toch al die rijders ziet, tussen dat prachtige riet…’ Klaas Naberman geniet (78) nu al van die beelden. Hij was het die in 1996 het idee opperde voor een Overijssels antwoord op de Friese Elfstedentocht, een 200 kilometer lange schaatstocht door de Kop van Overijssel. Naberman was toen nog wethouder in Brederwiede. Hij kreeg na een terloopse opmerking over zo’n grote schaatstocht de handen op elkaar. ‘Helemaal geen gek idee,’ kreeg hij te horen van toenmalig burgemeester Netty van den Nieuwboer van Brederwiede. Drie dagen later was het parcours al uitgezet. Daarna werd het spannend. In 1997 ging de tocht bijna door, en ook in 2012 was het ijs haast overal dik genoeg om de Overijsselse Tocht der Tochten door te laten gaan. Maar helaas; beide keren gooiden de weergoden uiteindelijk roet in het eten. Jammer, maar een logische en verantwoordelijke keuze zegt bestuursvoorzitter Roelof Groen nu. ‘We gaan er van uit dat mensen in ploegen van duizend het ijs op gaan, vijftienduizend in…

  • Editie november 2019

    265

    JIJ Magazine

    Editie november 2019

    04 Jij en tradities: Over beieren, ratelen en bloazn10 Jij geniet: Een Perzisch najaarsrecept12 Jij schaatst: Het kán vriezen!14 Jij bezoekt: Tischbein en de ontdekking…

    • Natuur
    • Milieu en duurzaamheid
    • Energie
  • Het geheim van het Twentse water

    40

    De marathon van Haaksbergen

    Het geheim van het Twentse water

    De provincie Overijssel stimuleert tot 2020 grote schaatsevenementen, zoals de Overijsselse Merentocht en de eerste marathon op natuurijs. De strijd om die marathon wordt de afgelopen jaren steeds vaker gewonnen door de Haaksbergse schaats- en skeelerclub IJSCH, waar een enthousiaste ploeg vrijwilligers met vernuftige technieken het ijs laat groeien. En in De Kop van Overijssel dromen ze al jaren van een Overijssels antwoord op de beroemde Friese Elfstedentocht; de Overijsselse Merentocht, langs de rietkragen over bijna 200 kilometer. Want hoewel de winters de afgelopen jaren niet al te streng waren, zouden we de komende maanden zo maar eens op de schaats kunnen staan. Per slot van rekening; het kán vriezen!Het was in 2007 dat de KNSB toestemming gaf om de eerste natuurijsmarathon van dat seizoen te houden op de schaatsbaan in Haaksbergen. ‘We zijn ons kapot geschrokken,’ lacht voorzitter Henk Dijksterhuis van de ijs- en skeelerclub Haaksbergen IJSCH nog om die plotselinge toezegging. Collega en ijsmeester van het eerste uur Tonnie Lenderink weet nog wel wat hij tijdens die eerste marathon dacht. ‘Als het altijd zo gaat, hou ik er een maagzweer aan over.’ Van die stresstoestanden is nu niets meer over. De tienkoppige werkgroep die het ijsspektakel moet voorbereiden werkt inmiddels als een geoliede machine en is eigenlijk het hele jaar door bezig met de ‘mocht het gaan vriezen’-optie. Maar de eerste keer was het dus wel een verrassing, aldus voorzitter Dijksterhuis. ‘IJSCH is als fusieclub ontstaan in 2004. We hadden een prachtige baan maar daar moesten we wat meer bekendheid aan geven. Toen zei iemand; laten we proberen hier de eerste marathon op natuurijs te organiseren, dan weet iedereen van deze baan.’ Compleet ijsstadionDat is inmiddels al weer zeven marathons geleden, en de Haaksberger schaatsclub heeft onderhand een goede naam onder de rijders. In september worden de draaiboeken weer…

  • Beierende klokken in Denekamp

    18

    Tradities met een toekomst:

    Beierende klokken in Denekamp

    De feestmaand komt eraan, vol gezellige dagen binnenshuis. Voor veel Overijsselaars is december ook de maand om oude tradities in ere te houden. Met grote gemeenschapszin steken zij vrije tijd in die vaak eeuwenoude gebruiken. ‘Tradities zijn het cement van de gemeenschap’, zegt één van hen. Wij zochten de vrijwilligers achter drie Overijsselse gebruiken op.Al sinds mensenheugenis wordt in Denekamp bij feestelijke gelegenheden gebeierd op de klokken van de Sint Nicolaastoren. Een feestelijke traditie, die sinds 1530 onafgebroken in ere wordt gehouden. Jos Wintels is één van de 15 beieraars, en hij doet het met verve. ‘Het beieren verveelt nooit. Het is mensenwerk, daardoor klinkt het elke keer anders’, verklaart hij zijn enthousiasme.Zeg nooit dat beieraars de klokken luiden, want dan zit je er helemaal naast. Luiden, dat is het vrij langzame en monotone geluid van de grote klok door twee luiders beneden in de toren. Twee anderen beieren elk op één zijklok, vanaf de eerste verdieping. Groot verschil is dat bij beieren de zijklokken zelf stil hangen, alleen de klepels worden bewogen. Die worden daarvoor met een ketting tot een klein stukje van de rand van de klok gehangen, zodat ze snel en ritmisch kunnen worden aangetrokken. En zo ontstaat er in samenspel met de grote klok een vierkwartsritme.Dat Jos zou gaan beieren, lag in de lijn der verwachting. De broer van zijn opa was al beieraar, en Jos’ vader ook. Als klein kind mocht hij al mee de toren in. ‘Direct onder de klokkenzolder, dat komt wel over. Wij woonden tegenover de kerk dus het is mij met de paplepel ingegoten. Op mijn zesde mocht ik voor het eerst luiden, op mijn vijftiende werd ik beieraar. Al 50 jaar dus inmiddels’. De klokken beieren met alle feestelijke dagen in het jaar: kerst en Pasen, Pinksteren, oud & nieuw,…

  • Buurcoach

    11

    Doen voor de wijk.

    Buurcoach

    Buurcoaches zijn bewoners die medebewoners coachen bij het realiseren van goede ideeën voor de wijk Kamperpoort in Zwolle. Het idee is bedacht door bewoners van…

    • Natuur
    • Sociale ontmoeting en sport
    • Fysieke voorzieningen
  • “Noten leren is niet zo leuk, ik speel liever op het gehoor”

    6

    Bela Bijtelaar (16 jaar) had zijn eerste pianoles in Portugal en speelt nu al zeven jaar de sterren van de…

    “Noten leren is niet zo leuk, ik speel liever op het gehoor”

    "Ik vond pianoles eigenlijk niet echt leuk. Totdat we klassieke muziekstukken kregen. Toen groeide mijn interesse. Ik ging meer oefenen en zo word je dan natuurlijk ook weer beter in het pianospelen. Dat virtuoze in de muziek spreekt me erg aan. Bijvoorbeeld Rachmaninov’s prelude op 3 nummer 2. Best wel een heftig stuk. Liszt is voor mij de meest virtuoze pianist die ooit heeft geleefd. Zijn stukken zijn echt heel indrukwekkend. Die wil ik graag leren spelen.”“Drie uur per week oefen ik. Noten leren vind ik niet zo leuk, zelfs best wel vermoeiend. Liever speel ik op het gehoor. Iets horen en dan naspelen. Pianospelen blijft wel een hobby. Ik wil niet naar het conservatorium ofzo. Samen met Jiri van den Assem speel ik quatre-mains. Dan focus je ook op de ander en leer je beter luisteren en afstemmen. Onlangs deden we mee aan de finale van het JeugdMuziek Concours Oost.”  Foto: Pieter Leeflang

  • De toekomst is onvoorspelbaar

    6

    De toekomst is onvoorspelbaar

    Een veelgemaakte fout: futurologen kunnen je vertellen hoe de toekomst er uit ziet. Dat kunnen ze niet, beklemtoont ‘futurist’ Tessa Cramer. Wel kunnen ze het ongemak blootleggen waarmee denken over de toekomst gepaard gaat. Want onzekerheid geeft ongemak, en over dat ongemak moet het gesprek gaan. Tessa Cramer sprak op het Jaarcongres van het Trendbureau Overijssel, dat geheel in het teken stond van toekomst en trendbreuken.Mensen hebben nu eenmaal graag controle over hun leven. Van de congresgangers gaf een ruime meerderheid aan ‘graag de touwtjes in eigen handen te hebben’. Maar als het gaat over de onbekende toekomst dan wordt het ongemakkelijk en dreigen we snel in polen te denken: van utopie naar dystopie, terwijl de waarheid meestal ergens in het midden ligt. Ook wordt toekomst vaak in relatie gebracht met vergaande techniek en cijfers, terwijl de magie en de onverklaarbaarheid worden vergeten. ‘De onttovering van de wereld’ zo noemde Max Weber dat. Kunstenaars als Ai Weiwei zijn vaak beter dan wetenschappers met het in beeld brengen van het collectieve ongemak. ‘Als het over de toekomst gaat denken we meestal aan technologie en validatie van cijfers. Maar het gaat vooral om menselijke besluiten, wat willen wij? Hoe gaan we met het ongemak om, waar zit onze pijn? Dat is de kunst van het gesprek, dat begint met luisteren.’ zegt Tessa Cramer. Ze gebruikt daarbij de term ‘toekomstgeletterdheid’; het leren om op een andere manier naar de toekomst te kijken. Van slim naar wijs, het rationele denken verbinden met intuïtie. Napoleon was daar een meester in.Goud waardReken maar op een toekomst met onverwachte trendbreuken, zegt het Trendbureau Overijssel. Toekomst is onvoorspelbaar en altijd onverwacht, en juist dat doet een beroep op de wendbaarheid van overheden, bestuurders en maatschappelijke organisaties. En burgers willen bestuurders die niet verrast worden door de realiteit. Toch gebeurt…

Chat met Janneke
Chat met Janneke