Initiatieven totaal 19

Initiatieven met de meeste energie

Start initiatief
  • "Spelen met karakters"

    12

    Claire Poutsma (53), kunstzinnige duizendpoot (nu tekenen en schilderen) uit Ommen.

    "Spelen met karakters"

    "Fantasie en sfeer zijn bepalend in mijn werk; er zit altijd een dromerig tintje aan. Als kind tekende ik al droomhuizen om in te verdwalen en bouwde ik hutjes op de hei. Ik was erg verlegen en teruggetrokken. Mensen kwamen kijken wat ik had getekend en ik kon er dan over vertellen. Zo kwam ik via mijn kunst in contact met anderen."Draak met kunstgebit"Ik heb jarenlang met keramiek gewerkt. Ik verbande de auto uit de garage om ruimte te maken voor mijn pottenbakkersoven en spuitcabine. Ik kon mijn spullen daar laten liggen zonder dat iemand eraan kwam, heerlijk! Ook met keramiek verbeeldde ik mijn fantasie. Ik maakte bijvoorbeeld een draak met een echt kunstgebit. Die werd direct verkocht bij een atelierroute in Rolde waaraan ik deelnam."Communicatie tussen geloven"Ik mocht mijn draken een keer exposeren in een kerk. Ze wisten van tevoren niet waarmee ik zou komen. Terwijl ik sprak met de voorganger stalde ik mijn beelden uit. Ik merkte dat hij ineens stilviel, maar snapte niet goed waarom. Achteraf bleek dat het drakenbeeld in veel kerken gelijkstaat aan de duivel. Ik kom zelf uit de katholieke kerk, waar draken juist dienen als afschrikking van het kwaad. Uiteindelijk ben ik teruggereden en ben ik het gesprek met de man aangegaan. Ik vind het mooi dat mijn werk op zo'n manier de communicatie tussen geloven op gang brengt."Spelen met perspectief"Uiteindelijk ben ik gestopt met keramiek omdat het werken met de metalen in glazuur slecht is voor je gezondheid. Ik ben overgestapt op tekenen en schilderen. Ik vind het interessant om invulling aan mijn werk te geven door te spelen met perspectief en kleur. Als ik bijvoorbeeld een portret maak van iemand met een dominant karakter, dan zet ik het hoofd heel hoog op het doek, zodat het op je neer kijkt. Door…

  • "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje te pingelen!"

    7

    Arjan Snijder (31) uit Enschede is lead gitarist van de trashmetal-band Deadly Alliance.

    "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje…

    Mensen vermaken met muziek. Het is wat Deadly Alliance, de band van de 31-jarige Arjan Snijder, het liefst doet. Met hun up-tempo thrashmetal-nummers brengen ze geheid een flinke dosis energie mee. Officieel is thrashmetal een mix van punk en heavy metal met een enorm hoog tempo. Moeilijk muziekgenre? Niet voor lead gitarist Arjan.Zijn eerste akoestische gitaar kreeg hij rond zijn negentiende van zijn ouders, bij wijze van grap. Een muzikale fascinatie was geboren. Eerst één snaar, toen twee, daarna hele akkoorden. Toen hij eenmaal de mythische gitaarsolo ontdekte, kwam hij zijn kamer helemaal niet meer uit. "Luisteren, leren, alles absorberen." Helemaal uit het niets komt het gitaarspelen niet. "Ik heb het geluk gehad dat van beide kanten mijn ooms van gitaarmuziek hielden. Eén van hen speelde klassiek gitaar."Zelf stortte hij zich op metal zoals Metallica en Megadeth. Maar ook blues, klassiek, jazz - Arjan wilde zich zo breed mogelijk oriënteren. En dat is gelukt. In de nummers van Deadly Alliance verwerkt hij al zijn muzikale kennis en ervaring. Het resultaat is thrashmetal met een verrassende melodieuze twist. Maar Arjans plek in de band berust vooral op toeval. "Als mijn broer mij niet in de richting van band had gedrukt, zat ik waarschijnlijk nog steeds op een zolderkamertje te pingelen. Hoewel we wat opstartproblemen hadden, hebben we nu een voltallige band, met mijn broer op zang."De vijf leden zitten duidelijk op één golflengte: Deadly Alliance wil iets toevoegen aan een bestaand muziekgenre. Geen terugblik, maar voortborduren op het nu. Onderling genieten ze van hun muzikaliteit en dagen elkaar uit scherp en gefocust te blijven. Het liefst zou Arjan vol voor de muziek gaan, maar soms pakt de werkelijkheid anders uit. Daarom is hij in zijn dagelijks leven werkzaam bij een metaalbedrijf. Maar al zijn vrije tijd gaat op aan muziek maken…

  • Zwolle Eet lokaal en eerlijk

    5

    JIJ Magazine editie juli 2019

    Zwolle Eet lokaal en eerlijk

    De markt voor het thuis laten bezorgen van eten kan wel wat innovatie gebruiken. De uitbaters van de bekende platforms vragen hoge vergoedingen. Dat kan zomaar ten koste gaan van de kwaliteit van de maaltijden. Een doorn in het oog van de founders van het platform Nederland Eet, dat gevestigd is in Zwolle. ‘Nu zijn we nog Zwolle Eet, maar als het aan ons ligt, kun je in de toekomst in veel plaatsen via ons je eten bestellen.’ Een jong, fris bedrijf dat de markt opschudt, dat is Nederland Eet. Narayan de With en Hugo Smink, medeoprichters van het bedrijf, voeren het woord namens alle partners. Zij vormen samen de commerciële kant van het bedrijf. ‘Maar eigenlijk zitten we nu in een fase waarin we allemaal wel drie of vier functies hebben.’Eerlijke prijsEtenbestelplatform Nederland Eet, nu nog Zwolle Eet, richt zich op de lokale markt. ‘Zwolle is de eerste stad waarin wij opereren als digitale supermarkt voor je avondmaaltijd. Met ons platform geven wij een gezicht aan de plaatselijke restauranthouders; aan de ondernemers die maaltijden verkopen aan de stad’, zegt De With.Dat doet het bedrijf voor een eerlijke prijs; het laat de concurrentie ver achter zich als het om het commissiepercentage gaat. De With: ‘Bij ons betalen klanten 5%, waarvan ook nog bijna de helft terugvloeit naar de lokale economie. Dat betekent dat ondernemers hun geld kunnen besteden aan het koken van een kwalitatief goede maaltijd. Als wij ervoor zorgen dat de ondernemer meer overhoudt, maken we de branche gezond. Juist de kleinschalige kwaliteitsrestaurants hebben profijt van onze aanpak.’Ondernemers ontzorgenAchter het bestelplatform gaat geavanceerde techniek schuil. ‘Wij staan voortdurend met onze klanten in contact om onze dienstverlening te verbeteren’, legt Smink uit. ‘Zij hoeven alleen een computer te hebben, de rest doen wij via software. Wij bieden het platform waarop zij…

  • Singer/songwriter Noëlle stapt moeiteloos het podium op

    4

    Noëlle Vaanholt (15) uit Oldenzaal zingt en speelt gitaar, piano en ukelele

    Singer/songwriter Noëlle stapt moeiteloos het podium op

    Noëlle Vaanholt (15) uit Oldenzaal zit graag op de bank thuis te tokkelen. Maar nog liever staat ze op een podium. Ze speelt moeiteloos nummers van Ed Sheeran en Dodi na, terwijl ze zichzelf begeleid op gitaar, ukelele of piano. Ook schrijft ze sinds kort haar eigen liedjes. Dat Noelle talent heeft, viel al op tijdens haar optredens bij verschillende talentenjachten en festivals in regio Overijssel, zoals Boeskool Young Talent, dat ze in 2015 won. “Afgelopen maart heb ik voor het eerst een van mijn eigen nummers vertolkt tijdens een optreden bij restaurant Hulsbeek in Oldenzaal. Maar meestal doe ik covers van artiesten als Adele en Bruno Mars. Ik voel altijd een gezonde spanning voordat ik ga optreden, maar als ik eenmaal bezig ben, valt die van me af, en vind ik het vooral heel erg leuk!” Eerste bandje“Op mijn zevende zat een vriend van mijn ouders bij ons op de bank gitaar te spelen. Ik was direct verkocht! Sindsdien volg ik gitaarlessen bij muziekschool Kaliber. Op mijn twaalfde kwam daar ook zangles bij. Tijdens de eerste les kwam Ruben de Wilde binnen. Hij zocht een zangeres voor een van zijn bandjes. Mijn zangdocente Mirjam wees mij aan, dus vanaf dat moment zat ik direct in mijn eerste bandje Magnificent!”Songwriting“Sinds kort schrijf ik ook mijn eigen nummers. Ik merk dat ik daar echt mijn creativiteit en emoties in kwijt kan. Mijn eerste nummer ging over mijn broertje Sybren. Ik speelde een paar akkoordjes op mijn gitaar, terwijl hij voor me zat te gamen. De tekst ontstond als vanzelf. Uiteindelijk is het een heel vrolijk liedje geworden over het karakter in de game Mario Odyssey: Jumping around like you always do. Minding your business, just getting through. No one to talk to, nothing to do. Trying to get to the moon.” Surrealistisch“Eind…

  • Frisse bestuurders bij elkaar

    4

    Ontmoeting der colleges tijdens Het Grootste Kennisfestival van Nederland

    Frisse bestuurders bij elkaar

    ‘Fris en fruitig’ noemde waarnemend commissaris Boele Staal ze, de nieuwe colleges van de Overijsselse gemeenten. Nog niet allemaal compleet –er wordt in een aantal gemeenten nog gewerkt aan de samenstelling- maar compleet genoeg om bij elkaar te komen in de opmaat naar het grootste Kennisfestival van Nederland in Deventer. Sommige helemaal nieuw aan het bestuurlijk firmament, andere gepokt en gemazeld in het bestuurlijke vak, maar herkozen en dus ‘fris’ gebleven.Het provinciebestuur organiseerde de oploop van nieuwe colleges in de eerste plaats om elkaar te leren kennen en om vervolgens het belang van samenwerking en de vormen daarvan met elkaar te bespreken. ‘Elkaar leren kennen, netwerken en samenwerken is essentieel om onze gezamenlijke doelen te bereiken. Want de opgaven waar we voor staan zijn groot,’ aldus waarnemend Commissaris van de Koning Boele Staal in zijn openingswoord. Voorheen maakten colleges na hun installatie hun opwachting op het provinciehuis in Zwolle, voor een kennismaking met het college van Gedeputeerde Staten. Een vorm van ‘audiëntie’, zo werd dat wel ervaren, die niet meer bij deze netwerktijd past. Een gezamenlijke ontmoeting, op het inspirerende terrein van het Deventer Havengebied, voorafgaand aan een totaal uitverkocht Kennisfestival, werd duidelijk op prijs gesteld door de nieuwe colleges, en gevoeld als vernieuwend.De provincie Overijssel draagt zorg voor de kwaliteit van het openbaar bestuur, en jaagt dan ook vernieuwing en innovatie aan op bestuurlijk terrein. Dat gebeurt onder meer onder de vlag van Studio Vers Bestuur, een netwerk van professionals van overheden, kennisinstellingen, onderwijs en bedrijfsleven. Op zoek naar nieuwe vormen van samenwerking, participatie en nieuwe manieren van werken tussen overheid en samenleving. Voor de gelegenheid bracht Studio Vers Bestuur een boekwerkje uit met daarin de meest aansprekende voorbeelden daarvan in het Overijssel van nu. De gemeente Hellendoorn, die het cultuurbeleid in handen van de inwoners gaf. Borne met…

  • "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    2

    Saskia Schurink (45) zingt sinds twee jaar in het Haaksbergense dameskoor Etcetera

    "Van niet durven zingen naar een solo-optreden!"

    "Ik zing graag onder de douche. Het liefst blèr ik Heaven van Brian Adams of Halleluja van Leonard Cohen. Ik krijg wel eens commentaar van de buren; of ik niet eens een ander liedje kan zingen! Mijn dochter en zoon worden er ook wel eens gek van, dus ik probeer mijn mond te houden als zij in de buurt zijn!"Eerst wat borreltjes"Ik heb altijd graag gezongen. Op de trouwerij van mijn zus zong ik het countrynummer Blanket on the ground van Billie Jo Spears met de band mee. Er moesten eerst wel een paar borreltjes in voor ik dat durfde! Het was eigenlijk bedoeld als pesterijtje, omdat mijn zus niet van countrymuziek houdt. Maar uiteindelijk vond iedereen het hartstikke leuk!"Stiekem toelatingsexamen doen"Als kind wilde ik graag op gitaarles. Op mijn dertiende deed ik stiekem mee aan een toelatingstest voor de muziekschool. Je moest een liedje zingen om te laten horen of je voldoende muzikaal was. Ik zong My Bonnie lies over the ocean en mocht op les komen. Helaas is het er toen niet van gekomen om op les te gaan. Sindsdien heeft het altijd gekriebeld om ooit eens bij een koor te gaan, maar lange tijd durfde ik dat niet."Dameskoor Etcetera"Toen ik twee jaar geleden van Enschede naar Haaksbergen verhuisde, heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb me aangemeld bij dameskoor Etcetera en heb daar nog geen moment spijt van gehad! Ik dacht altijd dat je supergoed moest kunnen zingen en noten moest kunnen lezen, maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Had ik het maar veel eerder gedaan, denk ik vaak!"In een deuk"Het is meer dan alleen samen liedjes zingen, het is ook supergezellig met onze groep. We liggen bijvoorbeeld regelmatig in een deuk als iemand een verkeerd stukje zingt! We hebben een heel breed repertoire, van…

  • "Het is de uitdaging dat het steeds beter wordt. We repeteren met een smile als het weer beter klinkt dan een half jaar geleden."

    2

    Ad Peters (67) uit Deventer is hairstylist en speelt in de band Lovin End.

    "Het is de uitdaging dat het steeds beter wordt. We repeteren met een smile als het weer beter klinkt dan…

    Drie weken in Deventer, twee weken in Ibiza en tussendoor in Parijs, Barcelona en Milaan. Geen dag of geen week is hetzelfde voor Ad. Maar, ook al moet hij er voor op en neer vliegen, altijd repeteert hij op dinsdagavond met zijn jaren zestig band Lovin End. De rol van muziek is heel groot voor hem. Hij speelde in zijn jeugd in bandjes waar hij begon als drummer, maar al snel vooraan stond als zanger en gitarist. Daar voelde hij zich meer op zijn plek.Ook is hij in zijn jeugd dj geweest bij club St. Tropez: “Toen praatten we als dj nog veel tussendoor en moesten we de mensen entertainen.” Daar heeft hij als kapper veel aan gehad. Hij had immers genoeg podiumervaring opgedaan: “Ik kan makkelijk voor 500 man op het podium staan, vertellen wat ik doe en vragen van journalisten beantwoorden.”In 2000 was er in de Scheg een reünie van bandjes georganiseerd door de stichting Sixties Alive, waar Ad nu voorzitter van is. Daar trad Lovin End weer op en sindsdien zijn ze bij elkaar gebleven. Naast hun wekelijkse repetitie hebben ze twee of drie keer in de maand een optreden: “Muziek is voor mij heel belangrijk. Ik word er ontzettend vrolijk van. Als we spelen is de uitdaging dat het steeds beter wordt. We repeteren met een smile als het weer beter klinkt dan een half jaar geleden. Je bent op zo’n moment zo met muziek bezig dat je geen tijd hebt om aan wat anders te denken. Dat is de kick.“Ik las in een interview dat mensen die nog serieus muziek maken langer jong van geest zijn. Als je ziet wat spelers uit hun hoofd spelen. Wij spelen 56 nummers uit ons hoofd. Dat is dus supergezond.”De Beatles heeft voor Ad een speciale plek. Toen hij voor…

  • Keuzemenu cultuuronderwijs bevordert de eetlust

    1

    Keuzemenu cultuuronderwijs bevordert de eetlust

    “Dat zwaard zit ook in Fortnite!” Tijdens een rondleiding door de eigen stad komen heden en verleden samen voor leerlingen van De Toermalijn uit Hasselt. Overheden, scholen en cultuuraanbieders sloegen in Overijssel de handen ineen om ervoor te zorgen dat cultuuronderwijs niet afhangt van een verloren vrijdagmiddag of het zangtalent van een individuele docent. “Worst!”, “Tulpen!”, “Machines!” antwoordt groep 7/8 van basisschool De Toermalijn op de vraag van stadsgids Sandra Voerman waarin Nederland zoal handelt. “Ja. En ook muziek is een exportproduct,’’ vult Voerman aan. “Armin van Buuren!” weet een achtstegroeper. De klas heeft zojuist een filmpje gezien over het handelsverleden van hun eigen Hanzestad. Na een bekertje ranja schaart de groep zich rond een historische kaart van Hasselt. Zoek de verschillen. “Toen waren hier nog geen parkeerplaatsen,” merkt een meisje op. Een aantal jongens wordt nieuwsgierig als de stadgids vraagt hoe de stad vroeger verdedigd werd. “Hooivorken?” Het is niet de eerste keer dat leerkracht Hilco de Graaf een klas op sleeptouw heeft langs de historische plekken van Hasselt. Want wat is nou een betere plek om te leren over cultuurgeschiedenis en historisch erfgoed dan je eigen stad? Ondergeschoven kindjeDe aandacht voor cultuuronderwijs (waaronder erfgoed, muziek, theater, kunst) is op basisscholen niet vanzelfsprekend. Cultuuronderwijs is belangrijk en prikkelt de creativiteit, maar cultuur is geen apart vak op de basisschool. Citotoetsen en de onderwijsinspectie kijken vooral naar taal en rekenen. Op de Pabo’s is er nauwelijks aandacht voor cultuuronderwijs, waardoor docenten zich bijvoorbeeld onbekwaam voelen om muziekles te geven. Cultuuronderwijs dreigt daarmee op sommige scholen een ondergeschoven kindje te worden. Om het tij te keren hebben in Overijssel 35 schoolbesturen (waar 200 scholen onder vallen), 19 gemeenten en de provincie daarom de handen ineen geslagen en in maart hun handtekeningen gezet onder een bestuurlijk kader voor goed cultuuronderwijs. Samen zorgen…

  • "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    1

    Wies Jansen Holleboom (17), zangeres, winnares Salland’s Got Talent (2017) met haar performance van With you uit de musical Ghost

    "Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga het doen!"

    “In groep vijf van de lagere school kreeg ik al een podiumpje voor mijn verjaardag. Elke middag stond ik daar samen met mijn zus op te zingen en toneelstukjes te doen. Ik was echt geen natuurtalent hoor, maar ik was wel veel bezig met zingen. Op tienertoer naar Den Bosch bijvoorbeeld; ging ik daar met twee vriendinnen de hele dag op straat zingen. We haalden zo vijftig euro op. Daarvan gingen we lekker uit eten en op een terrasje zitten!”Salland’s Got Talent“Podiumervaring opdoen; daarom deed ik mee aan Salland’s Got Talent. Maar ik won gewoon! Ik kreeg een waardecheque van €500,- om mijn talent verder te ontwikkelen. Daarmee heb ik solfègelessen genomen, om mijn muzikale gehoor te trainen. En ik mocht een gastoptreden geven in de show van Andermans veren live. Dat was heel leuk om te doen!”Samen muziek maken"Ik ontmoette mijn vriend Melvin door mijn passie voor zingen. Hij is singer/songwriter en heeft Salland’s got talent in 2014 gewonnen met zijn band The Muncks. Hij vroeg me om mee te spelen in zijn videoclip. We maken nu vaak samen muziek; hij speelt gitaar en samen zingen we."Theateropleiding“Voor uitgaan heb ik geen tijd. Ik ben vrijwel elke avond druk met zingen, dansen en theater. Ook zit ik in het laatste jaar vwo. Ik wil graag naar de opleiding voor Muziektheater. Die keuze was niet vanzelfsprekend. Ik voelde toch een bepaalde druk om ‘iets met mijn opleiding te gaan doen’. Maar mijn hart gaat niet sneller kloppen van economie, wel van theater. Tijdens een vakantie heb ik de knoop doorgehakt; ik ga het gewoon doen! Op dit moment ben ik druk met de toelatingsexamens. Er zijn maar twaalf plekken per jaar beschikbaar. Ontzettend spannend dus!"In Raalte staat de maand juni volledig in het teken van de amateurkunst. Tijdens de Ik Toon-campagne…

  • "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    0

    Henri Grootenhuis 'Cigarbox Henri' (50), gitarist en gitaarmaker uit Dalfsen

    "Lekker tokkelen in mijn 'mancave'

    "Ik ben een laatbloeier. Op mijn 27ste begon ik pas met gitaarspelen. Het meeste leerde ik mijzelf aan, via YouTube en boeken. Ik heb veel naar oude blues geluisterd en nagespeeld. Na een jaar of zes oefenen dacht ik: zo, nou snap ik het wel."Gitaar van slaven"Ik ging op zoek naar de geschiedenis van de blues, mijn favoriete muziek. Dan kom je al snel in het Amerika van rond 1900 uit. Op de katoenplantages in de Mississippidelta zochten de slaven naar een goedkope manier om muziek te maken. Ze zetten een bezemsteel in de sigarendoosjes van de katoenbaas en spanden daar een draad overheen. Met de kop van een gebroken wijnfles, een bottleneck, maakten ze simpele loopjes. Zo ontstond de cigar box guitar."Gewoon gaan knutselen"Ik dacht: dat kan ik zelf ook wel. Ik ben gewoon gaan knutselen, en zo ontstond mijn eerste cigar box guitar. Ik heb hem nog steeds, maar ik speel er niet meer op. De gitaren die daarna kwamen, werden namelijk steeds beter. Ik speel bij twee verschillende bands op mijn zelfgemaakte gitaren; The New American Farmers en The Boothill Stompers. Ik heb inmiddels een hele verzameling, maar zes gitaren gebruik ik ook werkelijk om mee op te treden. Naast gitaren maak ik ook versterkertjes en lampen van sigarendoosjes. Daarnaast geef ik thuis en op scholen demo's en workshops cigar box guitar-bouw en geef ik gitaarles."Mooie ontmoetingen"Mijn cigar box guitars hebben me al heel wat mooie ontmoetingen opgeleverd. Zo heb ik een gitaar mogen bouwen voor Bennie Jolink. Ik ben groot fan van Normaal, dus dat was mooi werk. Ook voor Seasick Steve, een Amerikaans cultfiguur die veel op junkinstrumenten speelt, heb ik een gitaar gebouwd. Hij bouwt zelf ook junkgitaren, en neemt wel twintig gitaren tegelijk mee op het podium. Ik heb geprobeerd om al die…

  • Geschreeuw en heel wat wol

    0

    Overijssel subsidieert schaapskuddes

    Geschreeuw en heel wat wol

    Hoe mooi is het om in alle vroegte op te staan in het schitterende Overijsselse landschap. Vervolgens op pad te gaan met een schaapskudde en op die manier ook nog eens het heidelandschap in Overijssel op natuurlijke wijze in stand te houden?De Provincie Overijssel opent daarom een nieuwe subsidieregeling voor gescheperde schaapskuddes. Die regeling geldt voor eigenaren van kuddes en de Provincie wil er minimaal vijf kuddes gedurende vier jaar van in stand houden met een bedrag van 30.00 euro per jaar. Belangrijke voorwaarde hierbij is dat de aanvrager een overeenkomst heeft gesloten met bijvoorbeeld Natuurmonumenten of Staatsbosbeheer en dat de herder goed moet weten waar de schapen wel of niet mogen grazen. Verslag van een dag op pad met 300 levende maaimachines.Er is geen verschil tussen gesubsidieerde en niet gesubsidieerde schapen: ze blaten even hard, ze eten evenveel gras en ze zijn allemaal bang voor de bordercollie. Dus als schaapherder Anita Wichers (52) ’s morgens samen met haar vrijwilliger Hans Bouwman de zware houten hekken opent, stuiteren 300 ongesubsidieerde donsbollen het bos in richting Looberg, onderdeel van de Archemerberg (77,9 meter hoog).Een uur eerder heeft ze bordercollies Gladstone en Wheely (een schenking van de Inner Wheel Club) uit hun hok gehaald en de kreupele schapen in de schaapskooi gelaten. Veel zijn het er niet en klagelijk blatend blijven ze achter terwijl ook de schaapherders in het bos verdwijnen en de 123 lammeren en 177 ooien als lemmingen richting de heide lopen. Het lastige bij een subsidieregeling is volgens Hans Kreuwel van de provincie, dat er gekeken moet worden naar zaken als wat een traditionele schaapskudde is: ‘Moet daar bijvoorbeeld een schaapskooi bij zijn? Of mogen ze ook bij de boer staan en af en toe met een vrachtwagen worden vervoerd? Er zijn namelijk ook begrazingsbedrijven mét schaapshonden, en een…

  • Het Hanze DNA: geen folklore maar toekomstperspectief

    0

    Achtergrondverhalen uit Overijssel

    Het Hanze DNA: geen folklore maar toekomstperspectief

    Bestaat er eigenlijk zoiets als een Hanze DNA? Delen entrepreneurs van nu –scheepsbouwers, ondernemers, marketeers – uit pakweg Deventer, Rostock of Kaliningrad een geheimzinnig gen waarmee ze nog verbonden zijn met elkaar en het roemrijk verleden van de Hanze? Of is dat louter romantiek en wensdenken… Vast staat dat de Hanze anno nu meer is dan de folklore van palingroken, netten breien en varkens aan het spit. Tijdens de Internationale Hanzedagen in Kampen worden toerisme en aandacht voor grote (water) vraagstukken gecombineerd. Circulaire economie, waterveiligheid, duurzaamheid en vernieuwing staan geagendeerd op het door de provincie Overijssel georganiseerde Hanzecongres op 16 juni.[media "5270"]Ondernemers, bestuurders en ambtenaren uit heel Europa komen er op af. Het thema is ‘Water verbindt’. De sprekers op het congres variëren van poolreizigster tot havenprofessor, van watergraaf tot klimaatjournalist. ‘Ondernemerschap, arbeidsethos, verbinding, samenwerking, familiebedrijven.. dat zijn waarden die in de Hanzesteden al heel lang gemeengoed zijn. Daar liggen uitdagingen en kansen. Los van grenzen en regeringen zijn dit soort vrijwillige Europese verbanden juist nodig in een steeds verder polariserende wereld. Gebaseerd op wederzijds voordeel, gedeelde belangen en waarden. Grote opgaven kun je alleen in samenwerkingsverbanden oplossen’ zegt Eddy van Hijum, gedeputeerde economie van de provincie Overijssel.De Kracht van Oost-NederlandHij verwijst naar ‘De Kracht van Oost-Nederland’, een recente wetenschappelijke studie die de essentie van het ondernemerschap in deze regio omschrijft als ‘een sterke lokale basis en een internationale blik.’ Familiebedrijven vormen de kracht van de regio, die niet alleen in de grote steden, maar ook in de dorpen en kleine kernen voelbaar is. Dankzij de hoge arbeidsmoraal, vakmanschap, kennisclusters en de bereidheid om elkaar te helpen is Oost-Nederland flexibel en veerkrachtig, zegt het onderzoek.Lef en durfDat was ook de moraal van de oude Hanze, beklemtoont Harry Webers, de ontwikkelaar van het ambitiedocument ‘De Nieuwe Hanze’. Hij bepleit daarin dat…

Chat met Janneke
Chat met Janneke